ديده مىشود كه در اثناى اين گزينش ، لفظى مردد و معنايى مكرر آمده است . در چنين مواردى ، عذر ما اين است كه سخنان امام ( ع ) به چند گونه روايت شده و ميان روايات هم اختلاف زيادى هست . چه بسا ، اتفاق افتاده كه سخنى از او در روايتى آمده باشد و ما آن را بدان گونه كه يافته‌ايم نقل كرده‌ايم ، سپس ، روايت ديگر به دست آمده كه آن سخن را به گونهء ديگرى بيان كرده است ، يا چيزى بر آن افزوده و يا لفظ بهترى در عبارت به كار برده است . حال چنان اقتضا مىكند كه آن صورت هم ذكر شود تا بر گزينش نخستين ، تأكيدى ديگر باشد و هم قصد ما در نوشتن بهترين و شيواترين صورت كلام امام برآورده گردد . و نيز ممكن است كه مطلبى در جايى نوشته شده ولى پس از چندى در جاى ديگر باز هم آن را تكرار كرده باشم ، ولى اين كار به سبب سهو و فراموشى بوده نه از روى قصد و عمد . من ، با اين همه ، ادعا نمىكنم كه بر همهء سخنان امام ( ع ) احاطه يافته‌ام و هيچ چيز فوت نشده باشد . بعيد هم نمىدانم كه آنچه به دست من نرسيده بسى بيشتر از آن باشد كه به دست من رسيده است و آنچه به تصرف من در آمده كمتر از آن باشد كه بدان دست نيافته‌ام . اما بر من لازم بود كه تا آنجا كه توان داشتم ، بكوشم و خداى سبحان است كه راه بر من مىگشايد و مرا راه مىنمايد . ان شاء اللَّه . پس از فراهم آمدن كتاب بر آن شدم كه آن را نهج البلاغه بنامم ، زيرا ، درهاى بلاغت را به روى كسى كه بخواهد در آن نظر كند ، مىگشايد و طالبان آن را بدان فرا مىخواند . هم دانشمند را بدان نياز است و هم دانشپژوه را ، هم مطلوب اهل بلاغت است و هم منظور اهل زهد و پارسايى . در اثناى آن بسى سخنان شيوا و شگفت انگيز كه در توحيد و عدل و منزه ساختن بارى تعالى از شباهت به آفريدگان آمده است . در سلك عباراتى كه تشنه كامان را سيراب كند و بيماران را شفا بخشد و هر شك و شبهه اى را از دل بزدايد . از خداوند سبحان توفيق مىخواهم و مىخواهم كه مرا از هر بد نگه دارد و پايدارى دهد و يارى نمايد و به او پناه مىبرم از خطاى در انديشه پيش از خطاى در گفتار و از لغزش در سخن ، پيش از لغزش در قدم . هو حسبى و نعم الوكيل .