خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

291

نهج البلاغة ( فارسي )

به كتاب خدا داورى شود ، ما از ديگر مردم بدان سزاوارتريم ، و اگر به سنّت رسول خدا داورى شود ، ما از ايشان اولاتريم . اما اين كه مىگويند ، كه چرا در اين داورى مدت معين كردى از اين رو چنين كردم تا در اين مدت آنكه جاهل است حقيقت را دريابد و آنكه داناست در اعتقاد خود ثابت قدم شود و شايد خداوند ، در اين مدت دست بازداشتن از جنگ ، كار امّت را به صلاح آورد . و او مثل كسى نباشد كه گلويش را مىفشارند تا پيش از شناخت حق بدان شتاب ورزد و نخستين بار كه باطل چهره نمايد از پى آن رود . برترين مردم در نزد خدا كسى است ، كه حق ، هر چند با كاستى و رنج توأم باشد ، در نظر او محبوبتر از باطل باشد ، هر چند ، كه باطل براى او فوايد بسيار در پى داشته باشد . چنين حيرت زده به كجا مىبرندتان ، شما را از كجا آورده‌اند مهياى حركت به سوى قومى ( 1 ) شويد كه در شناخت حق حيراناند و آن را نتوانند ديد و گرفتار ستم شده‌اند و از آن رخ برنمىتابند . از كتاب خدا دورند و از راه راست منحرف گشته‌اند . اما شما دستگيرهء محكمى نيستيد كه در آن چنگ توان زد و نه يارانى در خور اعتماد ، كه به هنگام سختى از آنان يارى توان خواست . براى افروختن لهيب جنگ چه بد آتشزنه اى هستيد . اف بر شما ، از شما جز بدى و رنج نديده‌ام ، چه در آن روز كه شما را به آواز بلند خواندم يا در آن روز كه آهسته در گوشتان سخن گفتم . نه آن گاه ، كه آوازتان دادم ، مردمى آزاده و صادق بوديد و نه آن گاه ، كه با شما آهسته سخن گفتم ، درخور اعتماد . 126 سخنى از آن حضرت ( ع ) هنگامى كه او را مورد عتاب قرار دادند كه چرا عطايا را به تساوى تقسيم مىكند .

--> ( 1 ) . مراد ، اصحاب معاويه است .