122 سخنى از آن حضرت ( ع ) به اصحاب خود در عرصهء پيكار فرمود : هر مرد جنگاورى از شما كه در عرصهء نبرد خود را دلير يابد و در يكى از برادرانش ترس و سستى بيند ، بايد كه به نيروى دلاورى خويش - كه خداوندش عطا كرده - دشمن را از او براند ، همان گونه ، كه از خود مىراند . و گرنه ، ممكن بود كه خواست خدا بر اين قرار مىگرفت كه او را هم همانند اين يك بددل گرداند . مرگ ، شتابان ، در طلب همگان است . نه اقامت گزيده و به جهاد روى ننهاده از چنگالش رسته ، نه آنكه از او مىگريزد ، عاجزش يافته . گراميترين مرگها ، مرگ در كارزار است . سوگند به كسى كه جان پسر ابو طالب در دست اوست ، كه تحمل هزار ضربت شمشير بر من آسانتر است از مردن در بستر [ كه در غير طاعت خدا باشد . ] 123 سخنى از آن حضرت ( ع ) گويى مىبينمتان كه از جنگ مىگريزيد و هياهو مىكنيد . همانند سوسماران كه در كنار هم مىروند و از برخورد پوستهايشان به يكديگر آوازى چنين بر مىخيزد . نه در صدد گرفتن حقى هستيد و نه در خيال دفع ستمى . راهتان باز است . رهايى ، از آن كسى است كه خود را در كارهاى دشوار افكند و هلاكت نصيب كسى ، كه در كار درنگ نمايد .