مقدّمهء سيد شريف رضى به نام خداى بخشاينده مهربان پس از ستايش خداوندى كه ستايش خود را بهاى نعمتهايش ساخت و پناهگاه از بلاهايش گردانيد و وسيلهء رفتن به بهشت و سبب افزونى احسانش قرار داد . و درود بر پيامبرش ، پيامبر رحمت و پيشواى پيشوايان و چراغ فروزان امت كه برگزيده كرامت و سلاله مجد و شرافت ديرين و درخت افتخارات اصيل است ، درختى كه شاخه‌هاى بلندش پر بر و بارند . و درود بر خاندان او كه چراغهاى افروزندهء تاريكىهايند و نگهدارندهء امتها و نشانه‌هاى روشن دين و معيار و ميزان فضيلتهايند - درود خدا بر همهء آنان باد - درودى شايان فضايلشان و پاداش كردارهاى نيكشان و درخور پاكيزگى اصل و فرعشان تا سپيدهء بامدادى بر مىدمد و اختران طلوع مىكنند و غروب مىنمايند . پس از آن چنين گويم كه : در عنفوان جوانى و زمان طراوت و تازگى نهال زندگانى ، به تأليف كتابى پرداختم در خصوصيّات اخلاق و صفات امامان عليهم السلام ، مشتمل بر محاسن اخبار و جواهر گفتار ايشان . سبب تأليف كتاب و هدفى را كه از آن داشتم ، در آغاز كتاب آوردم و مقدمهء سخن خود قرار دادم . چون از نوشتن اوصاف خاصّ و فضايل امير المؤمنين على ( ع ) بپرداختم ، حوادث دور زمان و پيشامدهاى روزگار مرا از نوشتن باقى كتاب مانع آمد . پس آنچه را كه تا آن زمان مهيا كرده بودم ، در ابواب و فصولى جاى دادم . در پايان كتاب ، فصلى بود متضمن سخنان شيوا و كوتاه آن حضرت ( ع ) در مواعظ و حكم و امثال و آداب و اين غير از خطبه‌هاى بلند و