خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
225
نهج البلاغة ( فارسي )
اى بسا ، چنين توفانهايى كوفه را در هم كوبد و گرد بادها زير و زبرش سازد . پس از اندك زمانى جنگجويان ، شاخ در شاخ ، در هم آويزند ، آنكه بر پا تواند ايستاد درو شود و آنكه دروده شده ، زير پاها خرد و ناچيز گردد . 101 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) در همين باب روز رستاخيز ، روزى است كه خداوند در آن روز ، پيشينيان را و آنان را ، كه پس از آنها آمدهاند ، گرد مىآورد ، تا به حسابشان برسد و پاداش اعمالشان را بدهد . مردم در آن روز خاضعانه بر پاى ايستادهاند و عرق از چهره هايشان به دهانهايشان روان است . لرزش زمين مىلرزاندشان . نيكو حالترين آنها ، كسى است كه براى خود جاى پايى بيابد و براى آسايش خود مكانى فراخ . و از اين خطبه فتنه هايى است چون ظلمت شب . كس را ياراى آن نيست كه در برابرشان برپاى خيزد . هيچيك از درفشهايش واپس نخواهد نشست . فتنهها همانند اشترى مهار كرده و پالان بر پشت نهاده ، كه آنكه مهارش را مىكشد به شتابش وادارد و آنكه بر آن سوار شده تا حد توان مىدواندش ، به سوى شما مىآيند . آن فتنه جويان قومى هستند كه سختدلى و آزارشان بيش و رخت و جامه شان اندك است . گروهى با آنان در راه خدا جهاد مىكنند كه در چشم خودخواهان مشتى فرومايهاند . در روى زمين هيچ جا كسى آنان را نمىشناسد ولى در آسمان نزد همه شناختهاند . اى بصره ، در آن زمان واى بر تو ، از لشكرى كه نشانى است از انتقام خداوندى . چنان آيند كه نه غبارى برانگيزند و نه آوازى برآورند . ساكنانت به مرگ سرخ گرفتار آيند و گرسنگيشان به خاك هلاك افكند .