خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
221
نهج البلاغة ( فارسي )
غافل نيست . آنسان كه گذشتگان گذشتهاند ، بر جاىماندگان هم خواهند گذشت . هنگامى كه آهنگ كارى ناپسند مىكنيد ، به ياد داشته باشيد مرگ را كه ويرانگر خوشيهاست و تيره كنندهء شهوتهاست و قطعكنندهء رشتهء آرزوهاست . از خدايا يارى خواهيد تا بتوانيد حق واجب او را ادا كنيد و شكر نعمتها و احسانهاى بيحسابش را به جاى آوريد . 99 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) حمد و سپاس خداوندى را ، كه فضل و احسانش را در ميان آفريدگان پراكنده است . و دست جود و سخا بر آنان گشاده . در هر كار كه كند سپاسگزارش هستيم و براى اداى حقوق او ، از او يارى مىجوييم . شهادت مىدهيم كه خدايى جز او نيست و محمد ( صلى اللَّه عليه و آله ) بندهء او و پيامبر اوست . او را به رسالت فرستاد تا به فرمان او باطل را درهم شكند و به ياد او زبان گشايد . محمد ( ص ) وظيفهء پيامبرى خويش ، در عين امانت ، ادا كرد و با رستگارى جهان را وداع گفت و پرچم حق را در ميان ما نهاد . هر كه از آن پيشى جويد از دين به در رود و هر كه از آن واپس ماند ، تباه شود و هر كه همراه او گام بردارد همراه رستگارى باشد . گيرنده و برندهء آن پرچم با انديشه و تأنّى سخن گويد و در انجام دادن كارها درنگ كند و چون برخيزد ، سريع ، به كار پردازد . در آن هنگام ، كه بر فرمان او گردن نهادهايد و او را به انگشت به يكديگر نشان مىدهيد ، مرگش در رسد و شما پس از او تا آن گاه كه مشيت خدا باشد ، بمانيد . آن گاه خداوند كسى را كه پراكندگان را گرد آورد و به هم پيوندد ، بر شما آشكار سازد . پس در آنكه دست به كارى نمىزند ، طعن مزنيد و از آنكه از شما روى در پوشيده ، نوميد مشويد . اى بسا كه يك پاى در كار نبود و پاى ديگر بر جاى ثابت ماند و پس از چندى هر دو پاى درست شود و به كار افتد .