نشستند ، بنشينيد و اگر برخاستند ، برخيزيد . بر آنان پيشى مگيريد كه گمراه شويد و از آنان واپس نمانيد كه هلاك گرديد . من اصحاب محمد ( صلى اللَّه عليه و آله ) را ديده‌ام . در ميان شما نمىبينم كسى را كه همانند ايشان باشد . آنان روزها ژوليده موى و غبارآلود بودند و شبها يا در سجده بودند يا در قيام . گاه چهره بر زمين مىسودند و گاه پيشانى . چون سخن معادشان به گوش مىرسيد ، گويى پاى بر سر آتش دارند . ميان دو چشمانشان در اثر سجده‌هاى طولانى چون زانوان بز پينه بسته بود . چون خدا را ياد مىكردند ، سرشك ديدگانشان گريبانهايشان را تر مىكرد و از بيم عذاب و اميد ثواب بر خود مىلرزيدند ، آنسان كه درخت در روز بادناك مىلرزد . 97 سخنى از آن حضرت ( ع ) به خدا سوگند ، بنى اميه ، همچنان بمانند تا هر چه را كه خدا حرام كرده است ، حلال شمارند و هر پيمانى را بگسلند و هيچ خانه و خيمه اى نماند ، جز آنكه ، ظلمشان در آن داخل گردد و تبهكاريشان در آن فرود آيد . رفتار زشتشان مردم را از مساكنشان گريزان سازد و دو گروه بگريند : گروهى براى دينشان و گروهى براى دنيايشان . و بمانند تا آن گاه كه يارى يكى از شما ، يكى از آنان را ، همچون يارى بنده اى باشد خداوندش را ، كه چون ببيندش ، اطاعتش كند و چون غايب گردد ، زبان به بد او گشايد و تا آن گاه كه آنان كه حسن ظنشان به خدا بيشتر است رنج و محنتشان بيشتر گردد . اگر خداوند شما را از شرشان سلامت داد به سوى او روى آوريد و اگر به بلايى گرفتار ساخت ، شكيبايى ورزيد كه سرانجام نيك از آن پرهيزگاران است .