خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

213

نهج البلاغة ( فارسي )

95 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) حمد خدايى را كه اول تاست و هيچ چيز پيش از او نبوده است و آخر است و هيچ چيز پس از او نخواهد بود و برتر است و هيچ چيز بالاتر از او نيست و نزديك است و هيچ چيز نزديكتر از او نباشد . و از اين خطبه [ در وصف رسول الله ( ص ) ] قرارگاه او بهترين قرارگاهها است و خاستگاه او شريفترين خاستگاهها ، در معادن كرامت و مهدهاى پاكى و پاكدامنى . دلهاى نيكوكاران به دو گراييد و چشمها به سوى او گرديد . خداوند با بعثت او كينه‌ها را مدفون ساخت و آتش خصومتها را خاموش نمود . ميان ياران را به دو الفت داد و ميان خويشاوندان جدايى افكند . فرو دستان را عزيز كرد ، و عزيزان را فرودست ، و حقايق را گاه به سخن آشكار نمود و گاه به خاموشى . 96 سخنى از آن حضرت ( ع ) اگر خداوند ستمگر را روزى چند مهلت دهد ، هرگز بازخواستش را فرو نگذارد ، بلكه همواره بر گذرگاه در كمين اوست و گلويش را چنان بفشارد كه از فرودادن آب دهان هم عاجز آيد . آگاه باشيد ، سوگند به كسى كه جان من در قبضهء قدرت اوست ، كه اين قوم بر شما غلبه خواهند كرد ، نه از آن جهت كه از شما بر حقترند ، بلكه از آن روى كه در يارى فرمانرواى خود ، با آنكه بر باطل است ، شتاب مىورزند و شما در اجراى فرمان من ، با آنكه بر حقم ، درنگ مىكنيد . مردم از ستم فرمانروايان خود بيمناكاند و من از ستم رعيت خويش در هراسم . شما را به جهاد برانگيختم ، از جاى نجنبيديد ، خواستم سخن خود به گوش شما برسانم ، نشنيديد ، در نهان و آشكارا دعوتتان كردم ،