خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
195
نهج البلاغة ( فارسي )
شوق و رغبتشان كاستى نيافته . آرى ، شوق و رغبتشان كاستى نيافته تا از اميد خود به پروردگارشان بكاهند . مناجاتها و راز و نيازها به درگاه خداوند زبانشان را خشك نساخته و هيچ كار ديگرى آنان را به خود مشغول نداشته تا فرياد خواهى و راز و نيازشان با خداوندشان به خاموشى گرايد . اطاعت پروردگار را صف كشيدهاند و شانه به شانه دادهاند و هرگز در انديشهء استراحت نبودهاند تا شانه از زير بار فرمان الهى خالى كنند يا در عبادت قصور ورزند يا بر عزم و سعى آنها گرد فراموشى و غفلت نشيند . فريب شهوات و اميال بر همتشان اثر نگذارد . دادار عرش ذخيرهء ايام فاقهء و مستمندى آنهاست . هنگامى كه ديگران روى به درگاه بندگان نهند ، شوق و رغبت ايشان به درگاه خداست . پرستش او را پايانى نمىشناسند و آنچه آنان را به طاعت و بندگى حق مشغول داشته ، اشتياق عبادت است كه در دلهايشان جاى كرده و سرچشمهء آنان اميد به رحمت و بخشايش اوست و ترس از عذاب اوست كه هيچگاه از آنان جدا نشود . آنچه سبب خوف آنها از خداست هيچگاه منقطع نگردد ، كه از كوشش در طاعت باز ايستند و آزمندى گرفتارشان نساخته تا سعى و كوشش براى امور دنيوى را بر جد و جهد در امر آخرت برگزينند . اعمال و عبادات خود را بزرگ نمىشمارند كه اگر بزرگ مىشمردند ، اميد به پاداش آن ، خوف خدا را از دلهايشان مىزدود . شيطان برايشان غلبه نيافته تا در بارهء خداوندشان اختلاف پديد آيد . و چون در ميانشان هيچگاه نزاعى درنگيرد ، كارشان به جدايى و تفرقه نكشد . حسد و كينه توزى بر آنها غلبه ندارد و شك و ترديدها در امر دين موجب آن نگرديده كه گروه گروه و فرقه فرقه گردند . و اختلاف همتها و مقصدها سبب تقسيم آنها به جماعات گوناگون نشده است . آنان اسير ايمان خويشاند . عدول از حق و سستى در عبادت آنها را از ايمانشان جدا نساخته . در طبقات آسمان حتى جايى به قدر پوستى نيست كه از ملايكه خالى باشد . در هر جا ملكى هست يا در حال سجده يا اگر در حال سجده نباشد در تلاش و كوشش عبادت پروردگار . بر اثر بسيارى اطاعت پروردگار ، بر علم و يقين خويش بيفزايند و عزّت پروردگار عظمت او را در دلهايشان افزون سازد .