خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

191

نهج البلاغة ( فارسي )

لرزش و جنبش در فضا نگه داشت و مقرر فرمود كه تسليم امر او باشد . خورشيدش را آيت درخشان روز گردانيد كه در پرتو آن هر چيز را توان ديد . و ماه آيت ديگرى است ، كه نورش ظلمت شب را بزدايد و آنها را در مدار خود به گردش در آورد تا از گردش آنها شب و روز شناخته آيند و شمار سالها و حساب كارها معين گردد . سپس در فضاى آسمان فلك را معلق بداشت و به مرواريد ستارگان و چراغ تابناك اخترانش بياراست و راه شيطان را ، كه دزدانه گوش مىداد ، با شهابهاى ثاقب بربست . آن گاه ستارگان را فرمانبردار و مسخّر گردانيد . كه پاره اى ، همچنان ، برجاى ثابتاند و پاره اى در حركت . برخى در اوج و برخى در حضيض . بعضى سعد و بعضى نحس . و هم از اين خطبه [ در آفرينش ملايكه ] آن گاه خداى تعالى براى زيستن در آسمانهايش و ، معمور ساختن آسمان برين ، خلقى بديع ، يعنى ملايكه را آفريد . و راههاى گشادهء آسمان را از آنان بينباشت . و فضاهاى گشادهء آسمان را به آنان پر نمود . آواز تسبيح آنان در فضاى قدس الهى و آن سوى حجابها و پرده سراهاى مجد و عظمت ، طنين افكند . و فراسوى اين آوازهايى كه گوش را كر مىكنند ، انوارى است كه ديده‌ها را طاقت نگريستن در آنها نيست ، پس خيره در جاى خود بماند كه پاى از حد خود فراتر نهادن نتواند . ملايكه را خداى سبحان به صورتها و اندازه‌هاى گونه گون بيافريد . بالهايى دارند و ، تسبيحگويان ، عظمت و عزّت او را مىستايند . آنان هيچيك از آفريدگان خداى تعالى را به خود نسبت نمىدهند و مدعى چيزى كه تنها خداى تعالى توان آفريدنش را دارد نخواهند بود . « بندگانى بزرگوارند كه در سخن بر او پيشى نگيرند و به فرمان او كار مىكنند . » ( 1 ) آنها را در درجت و منزلتى كه دارند ، امينان وحى خويش گردانيد و ودايع اوامر و

--> ( 1 ) . سورهء 21 ، آيات 26 ، و 27 .