خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

187

نهج البلاغة ( فارسي )

اين راه كارى خطا بوده . كنه معرفت او ادراك نگردد و هيچ عاقل صاحب رأيى نتواند عظمت و بزرگيش را بسنجد . خداوندى كه موجودات را از هيچ بيافريد ، بدون هيچ نمونه اى كه همانند آن بسازد . و بدون هيچ اندازه اى كه از آفريدگارى پيش از خود تقليد كرده باشد . از ملكوت قدرت خود و از عجايبى كه آثار حكمتش از آنها حكايت دارند و از اين كه هر موجودى معترف است ، كه جز به نيروى او نتواند بر پا بود ، ما را به شناخت خود رهنمون گرديد . آثار صنع و نشانه‌هاى حكمتش در بدايعى ، كه مىآفريند ، آشكار است . پس هر چه آفريده برهان آفريدگارى و دليل خداوندى اوست و آن آفريده ، اگر هم خاموش باشد ، باز هم به تدبير او ناطق است و بر ابداع او دليل . شهادت مىدهم كه هر كه تو را به آفريدگانت تشبيه كند و چنان پندارد ، كه تو را اعضايى است جدا از يكديگر و مفصلهايى است به همپيوسته ، پوشيده به پوست و گوشت ، كه بيانگر تدبير تو در آفرينش پيكرهاست ، ضميرش بحقيقت ، تو را نشناخته و دلش به مرحله يقين نرسيده زيرا تو را هيچ همتايى نيست . و پندارى نشنيده است بيزارىجستن بتپرستان را از بتهايى كه مىپرستيده‌اند ، آن گاه كه مىگويند : « به خدا سوگند كه ما در گمراهيى آشكار بوديم ، آن گاه كه شما را با پروردگار عالميان برابر مىشمرديم . » ( 1 ) دروغ مىگويند ، آنان كه موجودى از موجودات عالم را با تو برابر دانند و تو را به بتانشان همانند سازند و به خيال خود بر تو جامهء آفريدگان پوشانند . دروغ مىگويند ، آنان كه از روى گمان تو را همانند اجسام داراى اجزاء دانند و براى تو پيكرى با گونه گون قوا تصور كنند . شهادت مىدهم ، كه هر كه تو را به گونه اى با مخلوقات برابر سازد ، همانند آنهايت پنداشته و هر كه تو را همانند چيزى پندارد ، به آنچه در آيات محكمات تو نازل گرديده و حجتهاى آشكار تو به آنها گواهى داده ، كافر شده است . شهادت مىدهم ، كه تو آن خداوندى هستى كه در عرصهء عقول نگنجى تا برايت كيفيتى پندارند و يا محدود به حدودى شمارند يا موصوف به تغيير از جايى به جايى دانند .

--> ( 1 ) . سورهء 26 ، آيهء 97 و 98