خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
169
نهج البلاغة ( فارسي )
و هم از اين خطبه [ در وصف بهشت ] درجاتى است يكى برتر از ديگرى و منازلى است متفاوت و متمايز ، نعمتش بريده نشود و ساكنش را ميل سفر به ديگر جاى نباشد . جاويدانان بهشتى پير نمىشوند و ساكنانش ، گرفتار فقر و بدبختى نگردند . 85 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) به اسرار آگاه است و از رازهاى درون باخبر . بر هر چيز احاطه دارد و بر هر چيز غلبه دارد و بر هر كار تواناست . بر هر يك از شماست ، كه براى خدا كارى كند ، در روزهايى كه فرصتى هست پيش از ناگهان فرا رسيدن اجلش و در زمان آسودگى ، پيش از گرفتار شدنش و به هنگامى كه نفس تواند كشيد ، پيش از بند آمدن نفسش . و بايد كه خويشتن مهيا دارد و جاى پاى استوار سازد و توشه اى برگيرد از آنجا ، كه سراى كوچيدن اوست براى سرايى ، كه جايگاه اقامت اوست . پس اى مردم ، از خدا بترسيد و آنسان كه شما را به حفظ كتاب خود فرمان داده در حفظ آن بكوشيد و حقوقى را كه در ميان شما به وديعت نهاده رعايت كنيد . زيرا خداوند سبحان ، شما را به عبث نيافريده و بىهدف وانگذاشته و در نادانى و نابينايى رها نساخته است . آنچه را بايد به انجام رسانيد معلوم كرده و به كردارتان آگاه است و مدت عمر شما معين كرده است . براى شما كتابى نازل كرده است كه بيان دارنده هر چيزى است . پيامبر خود را چندان در ميان شما زيستن داد تا دين خود را براى او و براى شما بدان گونه كه در كتاب خود نازل كرده و خود مىپسنديد ، به كمال رسانيد و ، بر زبان او هر كارى را كه خوش مىداشت يا ناخوش و آنچه را كه بايد كرد و نبايد كرد ، به شما ابلاغ نمود . جاى عذرى برايتان باقى نگذاشت و حجت خود بر شما تمام كرد و وعيد و تهديد خود بر شما عرضه داشت و شما را از عذاب سختى كه