خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

157

نهج البلاغة ( فارسي )

كرد و از عقوبت پروردگار به هراس افتاد و به اطاعت شتافت و به مرحلهء يقين رسيد و كارهاى نيكو كرد . چون اندرزش دادند ، اندرزها را پذيرا آمد و چون بر حذرش داشتند ، حذر نمود و باز گرديد و توبه كرد و به خدا روى آورد و به دوستان خدا اقتدا كرد كه بر مثال ايشان رود . چون راه راست را به او نشان دادند او نيز بديد و بشناخت و چابك وار قدم در راه طلب نهاد . و تا در گناهان نيفتد ، از هر گناه بگريخت . اندوختهء سراى آخرت به دست آورد و باطن خويش پاكيزه ساخت و سراى آخرت بياراست ، براى روزى كه از اين جهان رخت برمىبندد و بدان راه پرخطر گام مىنهد و براى هنگام نيازمندى و جاى تنگدستى ، تا سبب پشتگرمى او شود ، زاد راه مهيا ساخت و براى آن سراى ، كه جاى اقامت ابدى اوست ، پيشاپيش بفرستاد . پس اى بندگان خداى ، از خداى بترسيد و آن كنيد كه شما را براى آن آفريده است و از او بيمناك باشيد بدان حد كه شما را از خود بيم داده است . تا شايستهء آن نعمت جاويد شويد ، كه براى شما مهيا كرده است تا وعده اى كه به بندگان خود داده برآورد ، كه وعدهء او همواره راست است ، و از بيم رستاخيز او دور باشيد . و از اين خطبه خداوند شما را گوش عطا كرد ، تا آنچه را كه درخور شنيدن و نگهداشتن است بشنويد و نگه داريد . و چشم داد تا ظلمت نابينايى را فروغ بينايى بخشد . و اندامهايى بخشيد كه خود اجزايى در بر دارند و هر يك از اندامها را در جاى مناسب خود قرار داد ، در تركيب خاص خود و بر دوام . و كالبدى در رسانيدن منافع خود همچنان بر پاى . و دلهايى كه روزى خود مىطلبند . همه در نعمتهاى او غرقه‌اند و رهين منت او هستند . و ارزانى داشت ، آنچه عافيت را عطا كند و بلا را مانع آيد . خداوند براى هر يك از شما زمانى معين كرده كه پايان آن بر شما پوشيده داشته . و برايتان از آثار گذشتگان عبرتها بر جاى نهاده ، چيزهايى كه از آنها بهره مىيافتند و نصيب خويش بر مىگرفتند . بسى مهلتشان داد تا بهرهء خويش برگرفتند و مرگ شتابان بر سرشان تاخت و ميان آنها و آرزوهايشان جدايى افكند در حالى كه ، در ايام تندرستى براى روز بازپسين توشه اى فراهم نكردند و در اوان جوانى در انديشهء