خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

153

نهج البلاغة ( فارسي )

82 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) آن را خطبهء غرّاء ناميده‌اند كه از خطبه‌هاى شگفتانگيز آن حضرت ( ع ) است . حمد خدايى را كه به قدرت خود برتر است و پيروز و ، به فضل و بخشايش خود بر همگان نزديك . بخشندهء هر فايدتى است و دفع كنندهء هر سختى و بلايى است . سپاس مىگويم او را ، به سبب بخششهاى عطوفتآميزش و نعمتهاى او كه همگان را از آن نصيب است . ايمان مىآورم به او ، كه مبدأ همهء چيزها و آغاز كنندهء آفرينش است و از او هدايت مىطلبم ، كه هم نزديك است و هم راه نماينده . از او يارى مىخواهم ، كه هم قاهر است و هم قادر و بر او توكل مىكنم ، كه هم كفايتكننده است و هم يارى دهنده و شهادت مىدهم ، كه محمد ( ص ) بنده و رسول اوست ، او را فرستاده است تا فرمانهايش را روان دارد و حجت را بر همه تمام كند و مردمان را از عذاب او بترساند ، پيش از آنكه روز رستاخيز فرا رسد . اى بندگان خدا ، شما را به ترس از خدا سفارش مىكنم . خداوندى كه برايتان مثلها آورده و مدت عمر هر يك از شما را معين كرده است . آنكه پيكرهاى شما به جامه‌ها بياراسته و اسباب معيشتتان فراهم ساخته و به كردارهايتان احاطه دارد و پاداش هر يك از شما را بر سر راه مهيا داشته . خداوندى كه نعمتهاى فراوان و عطاياى بىشمار خود را خاص شما گردانيد و به حجتهاى آشكارتان هشدار داد . يك يك شما را بر شمرد و براى هر يك مدت عمرى مقرر داشت . بدانيد ، كه شما را در اين جهان كه سراى آزمايش و عبرت است مىآزمايند و به حساب آنچه گفته‌ايد يا كرده‌ايد خواهند رسيد . دنيا آبشخورى تيره است و گل آلود . ظاهرش دلفريب است و باطنش هلاك كننده . فريبى است زودگذر و فروغى است غروبكنندهء و سايه اى است ناپايدار و زوال يابنده و تكيه گاهى است فرو ريزنده . فريبندگى كند تا انس گيرد به او ، كسى كه از آن گريزان است و دل بندد به او ، آنكه او را ناخوش دارد . آن گاه چموشى كند و لگد پراكند و دامهاى خود بگسترد و تيرهاى خود در كمان راند و آدمى را در كمند مرگ افكند و به خوابگاهى تنگ و بازگشتگاهى دهشتآورش كشد تا به عيان پاداش اعمال نيك و كيفر كردارهاى بد خويش بنگرد . و اين چنيناند كسانى