خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

145

نهج البلاغة ( فارسي )

74 سخنى از آن حضرت ( ع ) وقتى كه شنيد بنى اميه او را به شركت در قتل عثمان متهم مىكنند آيا باز نداشت بنى اميه را از عيب نهادن بر من ، شناختشان از من آيا سابقهء من در دين ، نادانان را از تهمت نهادن بر من مانع نگرديد خداوند اندرزشان داده و ، اندرز خدا از سخن من رساتر است . من بر ضد كسانى كه از دايرهء دين پاى بيرون مىنهند احتجاج مىكنم . من خصم كسانى هستم كه در دل شك و ترديد مىپرورند . هر كار كه در آن شبهتى هست به كتاب خدا عرضه شود و خدا بندگان خود را به آنچه در دل نهان داشته‌اند كيفر مىدهد . 75 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) رحمت خداوند بهرهء كسى باد ، كه سخنى حكمتآميز بشنود و آن را نيك دريابد . يا اگر به راه هدايتش خوانند بدان روى آورد . دست در دامن رهبرى زند تا رهايى يابد . امر خدا را پاس دارد ، از گناهكارى بترسد . عملى عارى از شائبهء ريا پيش فرستد و كارى نيكو كند و براى آخرت خود توشه فراهم آورد . از آنچه بر حذرش داشته‌اند بپرهيزد . هدفش حق باشد و به سوى آن رود و پاداش خويش گرد آورد . با هوا و هوس مبارزه كند و به آرزوهاى خود دلبستگى نيابد . بر مركب شكيبايى نشيند تا رهايى يابد . پرهيزگارى را ره توشهء سفر مرگ خود سازد . در شاهراه روشن دين قدم نهد و از آن منحرف نگردد . فرصتها را مغتنم شمارد و بر مرگ پيشى جويد و كردار نيك خويش ، زاد آخرت سازد .