خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

141

نهج البلاغة ( فارسي )

71 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) در آن به مردم آموخته است كه چگونه بر پيامبر ( ص ) درود فرستند اى خداوند ، اى گسترانندهء زمينها و اى نگه دارندهء آسمانها و اى آنكه آفرينندهء دلهايى بر فطرت و جبلت آنها ، چه آن دل كه شقى بود و چه آن دل كه سعيد . شريفترين درودها و افزونترين بركات خود را بر بندهء خود و پيامبر خود محمد ( ص ) ارزانى دار . آنكه ، خاتم پيامبران پيشين است و گشايندهء درهاى فرو بسته و آشكاركنندهء حق به نيروى حق و برهان . اوست كه جوش و خروش هر باطلى را فرو نشانيد و حمله و هجوم گمراهيها را در هم شكست . بار سنگين رسالت را بر خود هموار ساخت و ، تا به مقصودش رساند ، دليرانه كوشيد و به انجام رسانيدن فرمانهاى تو قيام نمود و در جستن خشنودى تو درنگ نكرد و در هيچ اقدامى ترس و تأخير نشان نداد و در هيچ عزم و آهنگى سستى ننمود . آنچه به او وحى كرده بودى ، نيكو بگرفت و عهد و پيمان تو نگه داشت . اجراى فرمانهاى تو را همواره مهيا بود ، تا آن گاه كه براى خواهندگان پرتو ايمان ، چراغ دين خود برافروخت و راه گمشدگان در ظلمت شب را روشن ساخت و دلها به او هدايت يافتند ، پس از آنكه به لجّه فتنه‌ها و گناهان گرفتار آمده بودند . او علمهاى راه نماينده را بر افراشت و احكامى روشن و تابناك بياورد . بار خدايا ، محمد امين درستكار وحى توست ، گنجور علم توست و در روز جزا از سوى تو شاهد و گواه است . از سوى تو به رسالت مبعوث شده و فرستادهء توست بر آفريدگان تو . اى خداوند ، او را در سايهء رحمت خود جايى فراخ ده و از فضل خود به فزونى ، پاداش خيرش عطا كن . اى خداوند ، بنايى را كه او بر آورده از هر بنايى فراتر ساز و منزلت او در نزد خود گرامى دار و فروغ دين او در همه جا بگستران و به پاداش اين كه به رسالتش فرستاده اى شهادتش را پذيرفته دار و سخنش را پسنديده نماى كه گفتارش از كژى و ناراستى دور بود ، آنسان كه حق و باطل را از يكديگر جدا مىنمود . بار خدايا ، ما و او را در يك زندگى خوش و گوارا ، در كنار هم قرار ده ، در آنجا كه قرارگاه نعمت توست و آرزوى هر خواهنده اى است و هر لذت جويى خواستار آن است . زندگى ، با فراخى نعمت و راحت و نهايت آرامش و آسايش با تحفه‌هاى كريمانه و نيكو .