خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
125
نهج البلاغة ( فارسي )
56 سخنى از آن حضرت ( ع ) در خطاب به اصحاب خود بدانيد كه پس از من مردى پرخوار و شكمپرست بر شما چيره خواهد شد ، كه هر چه به چنگش افتد بخورد و هر چه نيابد طلب كند . بكشيدش . ولى هرگز نتوانيد . از شما مىخواهد كه مرا دشنام دهيد و ناسزا گوييد و از من بيزارى جوييد . اما دشنام و ناسزا بگوييد . زيرا براى من مايهء پاكى است و هم سبب رهايى شما از مرگ . اما بيزارى ، از من بيزارى مجوييد كه من بر فطرت اسلام زاده شدهام و به ايمان و هجرت بر ديگران سبقت گرفتهام . 57 سخنى از آن حضرت در باب خوارج باد ريگ انگيز بر شما بوزد . آنسان ، كه باقى نگذارد كسى را كه راه فساد پويد . آيا پس از آنكه به خدا ايمان آوردهام و همراه رسول الله ( ص ) جهاد كردهام ، به كفر خود اقرار كنم براستى ، اگر چنين كنم گمراه شدهام و هرگز از هدايت يافتگان نبودهام . از اين راه باطل و پليد ، كه در آن گام نهادهايد ، بازگرديد و روى واپس كنيد . بعد از من به خوارى خواهيد افتاد ، آن گونه كه سراپاى شما غرق در مذلَّت گردد ، شمشير برنده بر سرتان فرود آيد و بازيچهء ، دست خودكامگان ستمكار شويد . عبارت « لا بقى منكم آبر » در گفتهء امام به سه وجه روايت شده : يكى « آبر » به باء و راء ، به معنى كسى كه نخلها را اصلاح مىكند و ديگر « آثر » ، به ثاء ، به معنى روايت كنندهء حكايت و حديث و نزد من اين بهترين سه وجه است ، مثل اين كه مىگويد : بعد از شما كسى از شما كه داستان شما را حكايت كند باقى نماند . بعضى نيز « آبز » روايت كردهاند ، يعنى جهنده . البته ، « آبز » به معنى هلاكشونده هم هست .