خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
101
نهج البلاغة ( فارسي )
جفاپيشه و پيمان شكنان نافرمان . تا آنجا كه اندرز دهندهء نيكخواه در كار خود به ترديد افتاد و آتشزنه در افروختن آتش بخل ورزيد . ما و شما مصداق شعر آن شاعر هوازن هستيم ، كه مىگفت : امرتكم امري بمنعرج اللَّوى و لم تستبينوا النّصح إلَّا ضحى الغد » من در منعرج اللَّوى رأى خود با شما در ميان نهادم ، ولى شما در چاشتگاه روز ديگر به فايدهء آن آگاه شديد . » 36 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) در بيمدادن نهروانيان ( 1 ) من شما را مىترسانم ، از آن گاه كه كشته در كنار اين رود ، يا در پست و بلند اين بيابان به خاك افتاده باشيد ، بدون آنكه ، نزد پروردگار خود حجتى يا دليلى روشن داشته باشيد . اين دنياى ناپايدار به ورطهء هلاكتان افكند و قضاى الهى شما را به دام خود كشيد . بسا شما را از « حكميت » منع كردم و شما سر بر تافتيد و مخالفت ورزيديد ، چون كسانى كه عهد و بيعت شكسته باشند . تا بناچار رأى خود با خواست شما هماهنگ كردم . براستى ، مردمى سبك مغز و سفيه و نابردبار هستيد - اى بىريشهها - من هيچگاه برايتان موجب شرّى نبودهام و نخواستهام به شما زيانى برسانم .
--> ( 1 ) . مراد خوارج نهروان است . گروهى از ياران على ( ع ) كه پس از واقعهء حكميت ، كه خود خواسته بودند ، از بيعت او خارج شدند و در نهروان گرد آمدند .