خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

1017

نهج البلاغة ( فارسي )

427 و فرمود ( ع ) : نشود كه خدا در شكر را به روى بنده اى بگشايد ، در حالى كه ، در افزون شدن نعمت را به رويش بسته باشد . و نشود كه در توبه را بگشايد ، در حالى كه ، در آمرزش را بسته باشد . 428 و فرمود ( ع ) : شايسته ترين مردم به كرم ، كسى است كه به گوهر كريمتر باشد . 429 از آن حضرت پرسيدند كه كدام يك از اين دو برترند : عدالت يا بخشندگى فرمود : عدالت ، هر چيز را به جاى خود مىنهد و بخشندگى آن را از جاى خود بيرون مىنهد . عدل ، نگاهدارندهء همگان است و بخشندگى ، تنها كسى را در بر مىگيرد كه بخشش نصيب او شده . پس ، عدالت از بخشندگى شريفتر و برتر است . 430 و فرمود ( ع ) : مردم دشمن چيزهايى هستند كه نمىدانند . 431 و فرمود ( ع ) : همهء زهد ، ميان دو كلمه از قرآن قرار گرفته است . خداى تعالى مىفرمايد : « تا بر آنچه از دستتان مىرود اندوهگين نباشيد و بدانچه به دستتان مىآيد شادمانى نكنيد » ( 1 ) . كسى كه بر گذشته تأسف نخورد و بر آينده شادمان نباشد زهد را از دو سوى آن گرفته است .

--> ( 1 ) . سورهء 57 ، آيهء 23 .