و تواند بود كه در اين گردآورى ، نخستينبار گفتارى گزيده آمده است سپس زمانى بر آن گذشته و پاره‌هايى از آن دوباره نوشته شده ، چنين كار از روى غفلت بوده است نه قصد ، و از روى فراموشى است نه عمد . با اين همه دعوى نمىكنم كه همهء سخنان امام ( ع ) را فراهم آورده‌ام ، و آنچه در اين سو و آن سو بود گرد كرده‌ام و چيزى از دست نداده‌ام ، بلكه دور نيست آنچه به دستم نيامده بيش از اين باشد كه به من رسيده ، و آنچه در كمند جستجو افتاده كمتر از آن باشد كه رميده . امّا بر من بود كه كوشش خود به كار برم ، و تا آنجا كه مىتوانم اين سخنان را فراهم آورم كه خداى بزرگ راه مىگشايد ، و راهنمايى مىنمايد ( إن شاء اللَّه ) . و چون چنين ديدم ، كتاب را « نهج البلاغه » ناميدم چه درهاى بلاغت را براى بيننده باز مىكند و طالبان را بدان فراز مىخواند . هرچه دانشمند و دانش آموز بخواهد در آن است ، و مطلوب بليغ و زاهد در آن موجود و نمايان . و در اثناى آن سخنانى شيواست كه در توحيد و عدل خداست ، و پاك دانستن او از همانندى به آفريدگان كه نشانندهء سوزش تشنگى است و داروى بيماران ، و زدايندهء هر شبهه‌اى از دلهاى آنان . از خداى سبحان توفيق و نگهدارى از لغزش مىخواهم و يارى و پايدارى مىطلبم ، تا پيش از آنكه بر زبانم خطا رود ، دلم را از آن نگاهدارد ، و پيش از لغزيدن گام ، از خطاى در كلامم باز دارد ، و او مرا بسنده است و نيكو نگاهبان و كفايت كننده .