مرحوم صبحى صالح است . چرا كه معجم المفهرس الفاظ نهج البلاغه كه از سوى مؤسسه انتشارات اسلامى تابع جامعهء مدرسين حوزهء قم فراهم شده بر اساس همين نسخه است . نكاتى چند در بارهء اين ترجمه : چنان كه نوشته شد كوشش مترجم بر اين بوده است كه تا حد ممكن صناعتهاى لفظى را نيز در ترجمه رعايت كند ، اما بر اين دقيقه آگاه بوده است كه نبايد معنى فداى آرايش لفظ گردد . بدين رو در حد توانايى كوشيده است هر دو جنبه رعايت شود . ممكن است مطالعه كنندگان در متن عربى به فعلى برخورند كه ماضى است و در ترجمه مضارع آمده و يا حال است و در فارسى صفت به كار رفته . اين دگرگونى را از ناآشنايى مترجم ندانند چه خاصيت تعبير هر زبان در اين گونه موارد با زبان ديگر متفاوت است ، و رعايت فصاحت گاه چنين تغييرى را رخصت مىدهد . تعليقه‌ها كه بر خطبه‌ها ، نامه‌ها و كلمات قصار نوشته شده - در روشن ساختن وضع اشخاص ، و يا اجتماع و يا معنى واژه‌ها و كاربرد آن ، و يا تأثير گفتار امام در سرايندگان و نويسندگان - متضمن فايدت خواهد بود . جاى اين تعليقه‌ها با گذاردن شماره در متن فارسى مشخص شده است . نخست مىخواستيم تعليقه‌ها را در پايان هر صفحه و يا لا اقل در پايان هر خطبه قرار دهيم اما چون مقرر شد كه ترجمه فارسى برابر متن عربى قرار گيرد ، تا خواننده به هنگام لزوم متن عربى را هم پيش چشم داشته باشد ، نهادن آن تعليقه‌ها در پايان صفحه برابرى متن و ترجمه را به هم مىزد . و اگر تعليقه‌ها در پايان هر خطبه نهاده مىشد ناهماهنگى در صفحه‌هاى كتاب پديد مىگرديد . بدين رو ترجيح داده شد كه تعليقه‌ها در پايان كتاب قرار گيرد ، نخست تعليقهء خطبه‌ها پس تعليقه نامه‌ها و سپس تعليقه‌هاى كلمات قصار . براى خواننده‌اى كه متن فارسى را پيش چشم دارد ضرورتى نيست كه پى در پى به تعليقه‌ها بنگرد ، زيرا آن افزوده‌ها در ترجمه دخالتى ندارد ، و