اسلام بروز كرد لقب " حيدر كرار " بيش از هر جنگ ديگرى با ماهيت راستين وجودى اش تطابق و تجلى نمود ، خطاب به " مرحب " ، پهلوان نامدار قلعه‌هاى يهود ، مى گويد : أنا الذي سمتني امي حيدرة ضرغام آجام وليث قسورة ( 1 ) آرى ، ولادت اين حيدر كرار و اين شير صحنه‌هاى اجتماعى و انسانى ، افتخار است خاندان بنى هاشم را . كه مفخر عالميان ، آخرين پيامبر خداوند منان ، از آن برخاسته و نور به عالم وآدم بخشيده بود ، تكميل كرد . چرا كه از يكسو ، ولادت او در خانهء كعبه ، در حريم كبرياى الهى ، افتخارى بود كه تا آن روز براى هيچكس و در هيچ موقعيت و شرايطى عملى نشده بود و پس از آن نيز ، چشم روزگار هرگز مانندش را نديده و از سوى ديگر ، در تمام عمر باشكوه سراسر عشق و ايمان ، در دفاع از حريم همان كعبه اى كه زادگاه وى و پيوند گاهش با خداى حى توانا بود ، و نيز در راه سربلندى آرمان مقدس خويش و در مسير هدف صاحب كعبه زيست ، و باز از ديگر سو ، سرانجام در محراب مقدس خانهء خدا ، روى به سوى حرم كعبه ، در راه صاحب و معبود كعبه ، به فيض شهادت و به لقاء الله شتافت ، از نور بر آمد و به سوى نور روان شد . اين ، تصويرى هر چند كوتاه و بسيار نارسا ، از ولادت با سعادت امام راستين ، بود كه ما آن را مرحلهء نخست ، از زندگى سراسر شكوه و عظمت امام نخست ناميديم . اينك ، به تصوير كوتاه ديگرى از مرحلهء دوم مى پردازيم ، كه گفتيم ، با مرحلهء اول ، پيوندى ناگسستنى و انكار ناپذير دارد ، مرحله گذران دوران كودكى و نوجوانى و بالندگى ، در خانهء رسول خدا . رشد و نما در مكتب پر فروغ الهى فرزند ابى طالب ، دوران كودكى را در خانهء پدر مىگذرانيد و در سايهء عطوفت و نوازش مادر ، و مهر و بزرگوارى پدر ، دوران رشد و نماى خود را پشت سر مى گذاشت . در آن سالها ، او نيز با ديگر برادران عزيزش : طالب ، جعفر و عقيل ، در يك خانه ، زير يك سقف

--> 1 . من آن كسى هستم كه مادرم مرا " حيدر " ناميده است : شير بيشه‌ها واژدرافكن صحنه ها . . . .