بوده اند او كه متجاوز از هشتاد سال در ميان جمعى زندگى مى كرد كه بت پرستى ، ميگسارى ، رباخوارى ، آدمكشى و بدكارى از رسوم پيش پا افتادهء آنان بود و به شرابخوارى ، روابط نامشروع و انواع مفاسد اخلاقى آلوده بودند ، ولى او هرگز در سراسر عمر خود لب به شراب نزد و مردم را از آدمكشى ، ميگسارى و بدكارى باز داشت و از ازدواج با محارم ، و طواف با بدن برهنه جدا جلوگيرى كرد . آرى شخصيتى كه در وجود او نور پيامبر بزرگ اسلام ( صلى الله عليه وآله ) ( بزرگترين رهبر جهانيان ) به وديعت گذارده شده بود ، مى بايست شخصى پاك و پيراسته از هر گونه آلودگى باشد . اعتقادات عبد المطلب به معاد بررسى گفتار عبد المطلب نشان مىدهد كه او در بارهء معاد نيز از محيط رنگ نپذيرفته و به معاد اعتقاد داشته است . او در يكى از سخنان خود گفته است : " پس از اين جهان ، جهانى خواهد بود كه در آن نيكوكاران و بدكاران به پاداش كردار و كيفر اعمال خود خواهند رسيد " . ( 1 ) عدالت‌گسترى عبد المطلب در نظامهاى قبيله اى حق و عدالت ، تابع متغيرى از مصالح قبيله‌گى بود . عبد المطلب كه در چنين نظامى زندگى مى كرد ، پيرو اين روش قبيله اى نبود بلكه او طرفدار حق و عدالت بود اعم از آنكه به سود او يا قبيله اش تمام شود يا به ضرر آن باشد چنان كه داستان زير به اين معنى گواهى مىدهد . " حرب بن اميه " كه از بستگان نزديك عبد المطلب بود و خود نيز از شخصيت‌هاى بزرگ قريش ، محسوب مى شد ، در همسايگى او مردى يهودى زندگى مى كرد . اتفاقا اين مرد يهودى روزى در يكى از بازارهاى " تهامه " تندى به خرج داد ، و كلمات زننده اى ميان او و حرب رد و بدل شد . اين كار موجب گردديد كه مرد يهودى با تحريكات حرب كشته شود . عبد المطلب از جريان اطلاع يافت و روابط خود را با او قطع نمود و سرانجام خونبهاى يهودى را از حرب گرفت و به وارث يهودى پرداخت " . ( 2 ) = + * * * + =

--> 1 . سيره حلبى ، ج 1 ، ص 4 . 2 . سيره ابن هشام ، ج 1 ، ص 35 - بحار الانوار ، ج 1 ، ص 74 .