اشعار مرحوم سيد نور الدين علاوه بر مهارت و تسلطى كه در نثر عربى و فارسى داشته ، طبع شعر هم داشته و اشعار فارسى و عربى سروده كه بيشتر آنها متأسفانه از بين رفته است . قصيده‌اى به عربى در چهل بيت گفته كه در فروق اللغات : 309 - 314 چاپ نجف موجود است . اين رباعى هم از او است : خاض الأعادي في حديث معايبي * ثمّ انثنوا نحوي يبثّون الأسف فصفحت عنهم قائلا مذ أقبلوا * ( . . . إنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ . . . ) ( 1 ) و مصرع اخير كه آيه قرآن مجيد است در بيت فارسى يكى از شعراء چنين اقتباس شده : توبه كن از معصيت اى آنكه عمرت شد تلف * گفته حق ( . . . إنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ . . . ) ( 2 ) و از سيد نور الدين است : بسكه بر هم خورده حال مردمان از اختلال * خوش نيايد هيچكس را گر كسى به شد ز حال

--> ( 1 ) و ( 2 ) الأنفال : 38 .