و سيد شفيع قاضى ( 1 ) كه در تحفة العالم : 97 و 98 او را سيد محمد شفيع نوشته ، و در شجره نوريه شفيع الدين ناميده كه هر دو مسامحه است . سيدى فاضل و قاضى حويزه بوده ( 2 ) و عقب او از اناث ، و اولاد ذكورى نداشته است ( 3 ) . در شجره نوريه يك دختر براى او ثبت كرده . اما ظاهر تذكره كه به اناث به صورت جمع تعبير كرده ، دختران متعدد را مى رساند . و سيد جمال الدين كه ظاهراً كوچكترين فرزند سيد نعمت اللّه بوده ; يك پسر از او مخلف شد به نام ( سيد مجد الدين ) كه هنگام تأليف تذكره شوشتر حدود 1167 در هندوستان بوده . و بعد از آن تاريخ مفقود الاثر شده چنان كه ذيلا مى نگاريم . در شجره طيبه فرموده « سيد جمال الدين به هندوستان رفت . از او به عمل آمد سيد مجد الدين ، سيد محمد زكى ، سيد محمد باقر » ( 4 ) . نگارنده گويد : اين كلام از دو نظر اشتباه است يكى اينكه سيد جمال الدين به هند نرفته ، بلكه چنان كه گذشت فرزندش سيد مجد الدين بوده كه به هند رفته . ديگر آنكه سيد جمال الدين به طورى كه از تذكره شوشتر و تحفة العالم بر آيد فقط يك پسر نامبرده را داشته و چون در وقت تأليف تحفه ( 1216 ) زنده نبوده احتمال تولد دو نفر ديگر پس از ( 1216 ) منتفى است . و مدرك شجره طيبه در ثبت اين دو نام ، شجره نوريه است كه ما اين را از اغلاط او مى دانيم .

--> ( 1 ) تذكره شوشتر : 59 . ( 2 ) و ( 3 ) و ( 4 ) شجره طيبه ، نسخه خطى .