درگذشت او در 1079 بود و امسال 1089 است و شبى نمى گذرد مگر اينكه او را در خواب مى بينم با بهترين هيأت و اما در روز ، كتابهاى او روبروى من است كه مطالعه مى كنم و هر وقت كتاب او را مى بينم مصائب من تازه مى گردد » ( 1 ) . از آثار اين عالم جليل نسخه‌اى از مطول تفتازانى است كه در مدرسه منصوريه شيراز كه محل تحصيل او و برادرش سيد نعمت اللّه بوده آن را نوشته و تاريخ فراغ از آن 1068 مى باشد . در همان تاريخ ، اربعين حديث شيخ بهائى را نزد شيخ صالح بحرانى ( 2 ) خوانده و استاد ، اين اجازه را براى او نوشته « أنهاه سلّمه اللّه تعالى ووفقه لرضائه سماعاً بقراءة غيره عليّ من أوّله إلى هنا ، السيد السند الكامل نجم الدنيا والدين سلّمه اللّه تعالى سماع تدبّر وتأمّل وكان الفراغ من ذلك حادي عشر شوال 1068 وكتب أقلّ خلق اللّه تعالى صالح بن عبد الكريم البحراني عفي عنهما ، مجيزاً له روايته بطريقي إلى مؤلفه رضي اللّه تعالى عنه ، مشرطاً عليه الاحتياط وسائلا منه الدعاء أوقات الخلوات سيما عقيب الصلوات والحمد وحده وصلّى اللّه على محمد وآله الطاهرين » ( 3 ) . اصول كافى و دو جلد از تهذيب هم به خط او موجود است كه جلد اول را در 1075 به پايان رسانده و با نسخه مجلسى اول ، مقابله و تصحيح كرده . و بر جلد دوم كه آن را قبلا در 1073 تصحيح نموده ، حواشى از خود و

--> ( 1 ) الأنوار النعمانية : 465 . ( 2 ) مذكور در صفحه 184 . ( 3 ) در آغاز اين اجازه اضمار قبل الذكر موجود و در پايان ، سقط لفظ جلاله بعد از والحمد مشهود است .