تحريف نموده ، پس از نام رسول اكرم صلى اللّه عليه وسلّم بدون وآله ، و پس از نام هر امام به جاى عليه السلام رضى اللّه عنه نوشته‌اند ، بلكه بعد از نام هر يك از خلفا جمله مذكور را آورده‌اند كه مغاير عمل مؤلف و هر شيعه ديگرى بوده . و كلمات ائمه ( عليهم السلام ) را تا امام نهم ( عليه السلام ) آورده ، و از سه امام ديگر ( عليهم السلام ) نامى نبرده‌اند ، و ما يقين داريم كه اين كار از مؤلف نبوده ، و او كلمات دوازده امام ( عليهم السلام ) را آورده است ، و به اصطلاح ، محققان چاپ ، حذف كرده‌اند و تاريخ فوت مؤلف را روى تمام مجلدات 421 دانسته‌اند ، در حالى كه او تا 432 زنده و از شاگردان شيخ طوسى ( قدس سره ) بوده و اصول موجوده از اصول اربعمائه كه به چاپ رسيده از روى خط او چاپ شده است . و بارگاهى در اين زمان در شهر گرگان به او منسوب و معمور است ، كه مدرك تاريخى براى صحت آن به نظر نرسيده ، بلكه تصريح آن دو كتاب معتبر به ويژه اول ، به وجود مرقد در آبه ، دليلى روشن و كافى در بطلان اين بارگاه مزعوم در گرگان است . و در مراقد المعارف 2 : 46 قبرى را در غمّاس نزديك ديوانيّه عراق ، به عبد اللّه ابن الكاظم نسبت داده كه مقصود امام هفتم نيست ، بلكه يكى از اعقاب او است كه نسبش مجهول است ، و كاظم نام داشته . اعقاب امامزاده عبد اللّه كه ، نياكان و خويشاوندان سيد نعمت اللّه‌اند ، گر چه به تفصيل شناخته نشده‌اند ولى اجمالا جلالت شأن و علو مقام آنان محرز بوده و همه از سادات عالى درجات و برخى ، صاحب كرامات بوده‌اند . در تحفة العالم در ترجمه سيد نعمت اللّه فرموده « اجداد كرام آن و الا جناب ، از صدر اسلام همه امامى مذهب و در تشيع ، فرزانه و هر يك در عصر خود به علم و زهد و تقوى يگانه و مقتداى خلقى از اُولو الالباب آن زمانه بوده‌اند .