شيخ طوسى ، و عمل به آن بوده و ديوان شعر خوبى در مرثيه اهل بيت ( عليهم السلام ) و مقتل امام حسين ( عليه السلام ) داشته و شعر او بليغ و نفيس است ( 1 ) و از علامه مجلسى اجازه داشته و محدث سماهيجى از او روايت مىكند ( 2 ) . محدث سماهيجى در اجازه شيخ ناصر جارودى او را از اعاظم تلامذه شيخ سليمان بن عبد اللّه بحرانى شمرده ، و فرموده « برادر دينى من است كه در روز غدير در مسجد الحرام با او عقد اخوت بسته‌ام ، فقيه فاضل عالم عامل ، امام جماعت معتبر صالح ، كوشا در حوائج برادران و سخت گير بر فاسقان است . در امر علم خدمت بسيارى كرده و بيشتر فنون را خوانده و نزد شيخ فقيه شيخ محمد بن ماجد شاگردى نمود و پس از او ملازم شيخ ما گشت تا او هم درگذشت . . . و او مشغول درس است و از آن خسته نمى شود و عبادت زياد مىكند » ( 3 ) . هنگامى كه شيخ محمد بن يوسف در بحرين بود خوارج بر بحرين مسلط شدند ، لشكر ايرانيان را كشتند ، شيخ در آن فتنه زخمهاى فراوان برداشت ، او را بقطيف بردند ، پس از چند روز درگذشت ، و در مقبره حباكه به خاك سپرده شد و اين جريان در ماه ذى القعده 1130 بود ( 4 ) . در الكواكب المنتثره : 710 وقوع اين قضيه را از الفيض القدسى در 1131

--> ( 1 ) لؤلؤة البحرين : 110 . ( 2 ) اجازه شيخ حسين آل عصفور به شيخ احمد احسائى مطبوعه ضمن رساله شرح حال مجاز چاپ بمبئى 1310 صفحه 73 . ( 3 ) أنوار البدرين : 180 ، و پاورقى لؤلؤة البحرين : 110 ، و الكواكب المنتثرة : 710 . ( 4 ) لؤلؤة البحرين : 110 و غيره .