1 - الاجاده . در شرح قلاده كه قصيده‌اى از سيد على بن باليل ( 1 ) معاصر او و

--> ( 1 ) دانشمندى پر مايه بوده و در فن ادب و شعر مقامى عالى داشته ، ولى ترجمه اش در جائى به نظر نرسيده است . بحر طويلى در مدح حضرت حجت ( عج ) دارد كه محدث بحرانى در كشكول خود 2 : 239 چاپ بمبئى نقل كرده است . و هفت قصيده لاميه گفته و مقدمه‌اى منثور براى آنها نوشته و به صورت كتابى موسوم به ( قلائد الغيد ) در آورده است كه در 1399 به همّت سيّد هادى سيد ياسين دام توفيقه با بحر طويل مذكور ، به چاپ رسيد . آغاز « اللّه احمد ناظم عقد الكائنات على الوجه الأتم ومجري بحور رحمته الزاخرة على الأخصّ والأعمّ . . . قصيده اولى در موعظه ، يكصد بيت : إلى متى أنت باللذات في شغل * أما سمعت بفعل الدهر بالاُول دوم درباره پادشاهان ، صد و سى بيت : سل الردى عن ملوك الفرس والاُول * لا سيما الفرقة الاُولى من الاُول سوم در خلفاء جور بعد از رسول اكرم ( صلى الله عليه وآله و سلم ) ، صد و پانزده بيت : إنّ الزمان لذو حول وذو حيل * وذو عناء وذو جدّ وذو هزل چهارم درباره صوفيه ، هشتاد و هفت بيت : هل للصروف و عذر الدهر والحول * ردّ عن المرء بالتدبير والحيل پنجم در عشاق مجاز ، هشتاد و سه بيت : هذي الليالي ذوات الحول والحول * كم حوّلت حال ذي حال و لم تحل ششم در ياد جوانى و عشق از دست رفته و خانه‌هاى خراب شده يكصد و سه بيت : إنّ الشباب حليف الجدّ والجدل * ولّى بصفو زماني من ورا أملي هفتم در امر به معروف ، نود و هشت بيت : ما في الزمان أمان من قضا عجل * فاصدم إلى الخير صدم الحادث الجلل در آخر گفته : سميتها عندما نظمتها درراً * قلائد الغيد فاعرفها ولا تسل كأنّها الكوكب الدرّي منقسماً * لسبعة هزّات بالسرج والشعل زاد القريض بجود جاد بها * للمجتلين لها بالسمع فكر علي إنّي وإنّي ابن باليل برزت بها * كالرود لو برزت بالحجل من حجل و قلائد الغيد يعنى گردن بندهاى زنان خوشگل . و كتابى در نحو به نام المستطاب دارد كه در 1095 تأليف كرد . و در نجف موجود است . و او را فرزندى به نام سيد ابراهيم بوده كه نظير پدر ، اديبى شاعر و دانشمندى كامل بوده ، و به طورى كه در اجازه كبيره است كسب كمال از پدر خود و شيخ فتح اللّه كعبى نموده و در حدود 1150 درگذشته است .