باستخراج التقويم ، وصار ذلك سبباً لانتشار هذا الفن في هذه البلاد . ثم سافر إلى اصبهان وحجّ منه مراراً وتوفّي أخيراً في الطريق ، رحمة اللّه عليه » ( 1 ) . و در الكواكب المنتثرة فرموده : وفات او بين 1154 و 1155 بوده زيرا كه سيد رضى الدين بن محمد بن على بن حيدر عاملى مكى در 1154 براى او اجازه نوشته و در 1155 كه براى سيد نصر اللّه مدرس حائرى اجازه نوشته مشايخ خود را به اجازه‌اى كه سال گذشته براى خاتون آبادى نگاشته حواله داده در حالى كه از او تعبير نموده به « المرحوم المقدس المولى احمد بن محمد مهدى الشريف الخاتون آبادى » و در اعيان الشيعه 10 : 83 و 341 فرموده سيد نصر اللّه حائرى شهيد در 1144 از وى اجازه داشته و خودش از امير محمد حسين خاتون آبادى در 1139 مجاز شده است . 19 - قاضى عنايت اللّه فرزند قاضى محمد معصوم فرزند قاضى عبد الرضا شوشترى مردى خليق ، نيكو سيرت ، خوش محاوره بود . و از حكام و اهل دنيا قبول تمام داشت و مدت العمر به قضاى اين بلد مشغول بود و در حكومت اول عبد اللّه خان ، وفات يافت ( 2 ) . وى در 1128 جلد اول غاية المرام را نوشته و در فهرست كتابخانه مجلس مذكور است ( 3 ) .

--> ( 1 ) اجازه كبيره : 126 . ( 2 ) تذكره شوشتر : 126 . ( 3 ) فهرست كتابخانه مجلس 12 : 160 ولى در آنجا تاريخ نسخه را 1182 نوشته كه به طور قطع غلط است زيرا كه وفات او قبل از اين تاريخ بوده است .