عالمى فاضل و اديبى شاعر و مفسرى جليل ، صاحب مصنفات و اشعار بوده و در خلف آباد سكونت داشته است ( 1 ) . تاريخ ولادت و وفات او معلوم نيست و اين تأليفات از او است : 1 - اربعين حديث كه 21 حديث را شرح كرده و نسخه مورخ 1129 موجود است ، و معلوم نيست كه تمام شده يا نه ( 2 ) . 2 - ارشاد المتعلم الى الطريق . متنى است در منطق مانند تهذيب تفتازانى ، در جوانى براى يكى از خويشان نوشته ( 3 ) . 3 - الافادة السنية في مهم الصلوات اليومية . مرتب بر سه باب مورخ 1106 نسخه‌اى موجود است كه مؤلف اجازه‌اى براى كاتب آن نوشته ( 4 ) . 4 - تحفة المبتدى ، منظومه‌اى است در منطق ، ضمن مجموعه‌اى موجود است . 5 - توقيف السائل على المسائل . در طهارت و صلوة كه طهارت آن را در 1124 نوشته ( 5 ) . 6 - رساله‌اى در نسبت . كه در الكواكب المنتثرة به وى نسبت داده . 7 - شرح ارشاد المتعلم الى الطريق . در حيات پدر آن را نوشته و متن آن در

--> ( 1 ) اجازه كبيره : 131 ، ذيل ترجمه برادرش شيخ حسن بن حسين بن محيى الدين . ( 2 ) الذريعة 1 : 422 . ( 3 ) الذريعة 1 : 518 . ( 4 ) الذريعة 2 : 254 - 255 . ( 5 ) الذريعة 4 : 501 .