المشروط علينا في إجازاتنا وكتب المذنب الجاني نعمة اللّه الحسيني الجزائري عُفي عن جرائمه يوم الثلاثاء من شهر ذي الحجة سنة الثامنة والتسعين بعد الألف والحمد للّه وصلّى اللّه على محمد وآله الطاهرين » . در الكواكب المنتثرة اين دو اجازه را براى دو نفر پنداشته و فرموده « ملا محمد زمان بن محمد رضا بن حاج فتح الدين صحاف شوشترى از سيد نعمت اللّه جزائرى اجازه داشته ، به اجازه‌اى كه ديدم آن را بر صحيفه سجاديه مورخ 1098 و آن در آغاز جوانى او بوده ، زيرا كه سيد عبد اللّه جزائرى او را در تذكره شوشتر نوشته ، اما نه در شاگردان سيد نعمت اللّه ، بلكه در شاگردان سيد نور الدين فرزند سيد نعمت اللّه و درباره او گفته « در كمال تقوى و تعفف و پرهيزكارى و زهد است سلمه اللّه تعالى » پس معلوم مىشود كه در وقت تأليف تذكره - 1164 - زنده بوده و از معمرين بوده است و برادر زاده او كه همنام او است ، از اساتيد طب و نجوم و غيره بوده و در وقت تأليف تذكره ، او هم در قيد حيات بوده و اما همنام او كه در 1085 از سيد نعمت اللّه اجازه دريافت كرده ، پس پيش از او بوده است » ( 1 ) . نگارنده گويد : اين مطلب سرا پا اشتباه است زيرا كه در تذكره شوشتر در شاگردان سيد نور الدين ، ملا محمد زمان را ننوشته بلكه پسر او ملا محمد على مذكور است و عبارت در كمال تقوى و تعفف تا سلمه اللّه تعالى درباره او است نه ملا محمد زمان ( 2 ) . و اينكه گفته‌اند برادر زاده اش محمد زمان ، در تذكره شوشتر جزء اساتيد

--> ( 1 ) الكواكب المنتثرة : 294 . ( 2 ) تذكره شوشتر : 132 .