« الشيخ الوحيد الجليل حسين بن محيي الدين بن عبد اللطيف بن نور الدين علي بن شهاب الدين أحمد بن أبي جامع العاملي عن أبيه عن أبيه عن أبيه عن أبيه عن المحقق الثاني الشيخ علي الكركي وعنه عن المولى الجليل السيد عليخان بن خلف بن مطلب بن حيدر الموسوي والي الحويزة » ( 1 ) . پدر او شيخ محيى الدين كه قبل از 1090 درگذشته و مدتها در شوشتر منصب شيخ الاسلامى داشته ، در امل الآمل چنين مذكور است . « كان فاضلا عالماً جليلا عابداً ورعاً يروي عن أبيه عن شيخنا البهائي » ( 2 ) . و اما شيخ عبد اللطيف پدر شيخ محيى الدين كه از 1042 تا 1050 شيخ الاسلام شوشتر بوده مجتهدى بى نظير است ( 3 ) ، و در 1050 درگذشته به طورى كه در حاشيه اجازه كبيره است . سيد عليخان حويزى از او تعبير نموده به « شيخي واُستاذي ومَن إليه في العلوم استنادي المحقق المدقق » . و تأليفاتى داشته از آن جمله رساله‌اى در تقليد ميت ، و در آن رساله شيخ حسن صاحب معالم را كه استاد او بوده و كار را در آن موضوع بر مكلفان دشوار نموده جواب داده . و به طورى كه صاحب رياض از تجلى شيرازى متوفى 1085 نقل كرده ، نماز جمعه نخوانده است . و شيخ على سبط شهيد ثانى از او سؤالاتى پرسيده كه با پاسخهائى كه او

--> ( 1 ) اجازه كبيره : 81 . ( 2 ) أمل الآمل 1 : 185 . ( 3 ) تذكره شوشتر : 48 .