مؤلف نام اين كتاب را به جهت تخفيف الهدية في فقه الإمامية ( 1 ) و كتاب الهدية في علم الفقه ( 2 ) گفته . در اجازه كبيره ، به نام رسالة الهدية في فقه الطهارة والصلاة مذكور است . محدث بحرينى نام آن را از جزء دوم اقتباس كرده و رسالة التحفة گفته و موضوع آن را كه طهارت و صلوة است ، صلوة تنها نوشته ( 3 ) ، و اين نا درست است . صاحب روضات يك جا به نام كتاب و يك جا به عنوان فقه الصلاة كه از موضوع مذكور در اجازه كبيره اخذ شده ، آن را ياد كرده ( 4 ) و توهم تعدد آن دو را داشته است . استاد بزرگ تهرانى هم به پيروى از او به دو عنوان آن را ياد كرده است ( 5 ) . بغدادى هم دو بار نام آن را برده به عنوان الهدية في فقه الشيعة العلية وهدية المؤمنين كه نام كتاب است ( 6 ) . كلمه ( العلية ) را كه وصف « الشيعة » قرار داده حقى است ، كه بدون قصد بر قلم او جارى شده و گر نه در نامگذارى مؤلف منظور نشده است . كنتورى و علاّمه امين به جاى هدية با تشديد ياء ، هداية المؤمنين با الف قبل

--> ( 1 ) حاشية امل الآمل ( نسخه خطى ) . ( 2 ) الأنوار النعمانية : 471 ، و زهر الربيع 2 : 209 . ( 3 ) لؤلؤة البحرين : 111 ، و در تذكرة المحدثين ، محدث طبسى نيز چنين است . ( 4 ) روضات الجنات : 728 . ( 5 ) الذريعة 16 : 194 ، و 25 : 214 . ( 6 ) هدية العارفين 2 : 497 .