46 - نور الأنوار : في شرح كلام خير الأخيار ، شرح صغير صحيفه سجاديه ( 1 ) است و توصيف آن به صغير در مقابل شرح كبير است ، كه قبلا مذكور شد و در آنجا گفتيم كه بعضى آنها را به قديم و جديد ، توصيف نموده‌اند . خود مؤلف در جلد پنجم مقصود الأنام در باب قسمة الغنائم اين شرح را متوسط خوانده . صاحب شجره طيبه گويد « نور الأنوار يا شرح صحيفه سجاديه كبير » اين اشتباه و صغير ، صحيح است . يكى از معاصران شرح كبير را ننوشته و اين شرح را دو بار به عنوان نور الأنوار في شرح كلام الأخيار و نور الأنوار في شرح الصحيفه نوشته ( 2 ) و اين تكرار و غلط است . آغاز « الحمد للّه الذي اطلع أبناء التراب على أسرار ملكوته الخفية ونوّر

--> ( 1 ) صحيفه كامله سجاديه مشتمل بر ادعيه شريفه امام چهارم ، حضرت سجاد ( على بن الحسين بن على بن ابيطالب ( عليهم السلام ) ) است . اين كتاب كه به زبور آل محمد ( صلى الله عليه وآله و سلم ) معروف است ، به ظاهر دعا و در حقيقت گنجينه ايست از معارف و اخلاق و پس از قرآن مجيد و نهج البلاغة سومين كتاب اسلام است . صحيفه دوم و سوم و چهارم و پنجم به ترتيب از شيخ حر عاملى و ميرزا عبد اللّه افندى و محدث نورى و علامه امين كه به چاپ رسيده‌اند ، عالم جامع شيخ محمد صالح مازندرانى حائرى سمنانى متوفى 23 - ذ ق - 1391 صحيفه ششم را نوشته . يك صحيفه هم كه در حدود قرن هفتم نوشته شده و مشتمل بر ادعيه ايست كه در صحائف مذكور نيست ، در قم موجود است . دعاهاى امامان ديگر در كتابهائى به نام الصحيفة العلوية و الصحيفة الحسينية و الصحيفة الصادقية و الصحيفة المهدوية جمع آورى شده . ( 2 ) الأعلام 9 : 12 .