اللّه ، و نسخه‌اى نزد مرحوم بيرجندى صاحب الكبريت الاحمر و وقائع الشهور والايام بوده ، و در كتاب دوم : 204 در عنوان روز 23 شوال وفات سيد را با شرحى از منبع الحياة نوشته است . معاصر محترم حائرى با اينكه درباره كتاب و مؤلف شرحى نوشته ( 1 ) ولى در يك جا از روى غفلت آن را از فيض كاشانى دانسته و چنين گفته « منبع الحياة فيض كاشانى » ( 2 ) . شيخ محمد باقر بن محمد جعفر همدانى بهارى متوفى در 1333 حاشيه‌اى بر منبع الحياة دارد ( 3 ) . 42 - منتهى المطلب : در نحو ، در ترجمه سيد ، مذكور است ( 4 ) اما متأسفانه نسخه آن مفقود است . در الذريعة ( 5 ) به عنوان منتهى المطالب آمده است . بغدادى آن را منتهى الطلب نوشته ( 6 ) كه اشتباه است . 43 - منهاج الصواب : آن هم در نحو و ناياب است و احدى از مورخان قديم نام آن را ننوشته ، خود سيد در مبحث موصول مفتاح اللبيب ، حواله به اين كتاب داده و ظاهراً غير از شرح مناهج الصواب و نهج الصواب است .

--> ( 1 ) فهرست كتابخانه مجلس 2 : 152 . ( 2 ) فهرست كتابخانه مجلس ، بخش دوم 9 : 588 . ( 3 ) الذريعة 6 : 222 ، و نقباء البشر : 202 . ( 4 ) امل الآمل 2 : 336 ، و تذكره شوشتر : 58 ، و تحفة العالم : 97 . ( 5 ) الذريعة 23 : 11 . ( 6 ) هدية العارفين 2 : 497 ، و ذيل كشف الظنون ( إيضاح المكنون ) 2 : 537 .