پيامبر رحمة للعالمين را ، آن مظهر أتم رئوفيت خدا را ، كه دهها آية ديگر أو را به صبر واستقامت وگذشت ورأفت ومهربانى ستوده است ، برخى از افسانه پردازان " فظ غليظ القلب " معرفى كرده اند ، آن صفتي كه خدا پيامبرش را از آن به گفته‌اش * ( ولو كنت فظا غليظ القلب لانفضوا من حولك ) * ( 1 ) " واگر خشن وسنگدل بودى از اطرافت پراكنده مى شدند " تنزيه فرموده است ، أو را انساني بدخوى كه بواسطهء خشم وعصبانيت وگاه بواسطة سرگرمى زبان به فحش وناسزا مى گشوده معرفى كرده اند ، بدون توجه به اينكه آنچه پيامبر أكرم ( ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ) مى فرمايد : وحى است : * ( وما ينطق عن الهوى إن هو إلا وحي يوحى ) * ( 2 ) در صحيح مسلم أحاديث متعددى از أبو هريره وعايشه آورده است كه پيغمبر ( ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ) فرمود : خدايا من بشرم ، غضب مى كنم ، همانطور كه بشر غضب مىكند ، پس هر مؤمني را كه آزردم ، دشنام دادم ، ناسزا گفتم ، لعن كردم ، تازيانه زدم ، آن را براي وى كفاره

--> 1 - سورة آل عمران ، آيهء 159 . 2 - سورة النجم ، آيهء 4 .