از كلمهء هرگاه " إذا " وهمچنين از " أو لهوا " استفاده مىشود كه اين رفتار ، رفتار يك مرتبه واستثنايى مسلمانان وأصحاب نبوده ، كه در هنگام نماز جمعه ، پيامبر ( ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ) را در مسجد تنها رها مىكردند ، بلكه مكرر اتفاق مىافتاد ، كه گاه براي تجارت وسودا گرى وگاه براي تماشاى لهو وسرگرمى از پيرامون آن حضرت متفرق مى شدند . اگر اين رفتار نسبت به امام جمعه عادى يك شهر انجام گيرد ، درباره مردم آن شهر چه قضاوتى مىشود ، اگر كسى آنان را بهترين مردم شهرها بنامد ، جا ندارد أو را با استهزاء ومسخره ، به سبك مغزى رمى كنند ، آنگاه آنان كه با پيامبر أكرم ( ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ) چنين رفتارى داشتند مى توان گفت بهترين انسانهاى روى زمينند ، چون در زمان آن حضرت بوده وأو را درك كرده اند ونسبت به وى در تمام زمينه‌ها جفا كرده اند . از آياتي كه در مورد ظلم به رسول الله ( ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ) در ابعاد سياسي اجتماعي واقتصادى وعبادي ملاحظه شد ، دانسته مىشود كه اين جفا تنها از جمع اندكى صادر نمى شد ، والا تهديد به عذاب وتبديل آنان به قوم ديگرى معنا نداشت ، واگر تنها معدودى به سوى تجارت