محمد تقي جعفري
94
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى
آيه « فَأَمَّا مَنْ أَعْطى واِتَّقى . وصَدَّقَ بِالْحُسْنى . فَسَنُيَسِّرُه لِلْيُسْرى وأَمَّا مَنْ بَخِلَ واِسْتَغْنى . وكَذَّبَ بِالْحُسْنى . فَسَنُيَسِّرُه لِلْعُسْرى 92 : 5 - 10 . » ( 1 ) ( اما كسى كه در راه خدا انفاق كرد وتقوا ورزيد و به پاداش نيكو تصديق نمود ، راه وصول به آسايش وراحتى را براى او هموار مىسازيم و اما كسى كه بخل ورزيد و خود را به بىنيازى زد وپاداش نيكو را تكذيب كرد ، راه هموارى را پيش او مىگسترانيم ، ولى دشوارى در دنبال آن است . ) ( ( 2238 ) ) بر لبش قفل است و در دل رازها لب خموش ودل پر از آوازها ( ( 2239 ) ) عارفان كه جام حق نوشيده اند رازها دانسته وپوشيده اند ( ( 2240 ) ) هر كه را اسرار حق آموختند مهر كردند ودهانش دوختند اسرار نهانى وجود دارد كه تنها درون مرد الهى مىتواند محرم آنها باشد ، نه انسانهاى ديگر و نه جهان هستى توانايى هضم آنها را ندارند . آيا در جهان هستى واقعا اسرارى وجود دارد كه ما فوق علوم وفلسفه ها است وآيا اين اسرار نهانى براى بشر قابل درك است ؟ آيا هر كس كه با اين رازها آشنا شد ، نمىتواند آنها را براى ديگران ابراز نمايد ؟ در بارهء سؤال يكم مىگوييم : آرى ، چنين اسرارى وجود دارد كه ما فوق دانستنىهاى علمى وفلسفى است ، دليل روشن براى اين ادعا ، بهت وحيرتى است
--> ( 1 ) سوره الليل ، آيهء 5 تا 10 . .