( ( 3306 ) ) پس نهان از ديدهء نامحرمان ليك بر محرم هويدا وعيان ( ( 3307 ) ) يا اِلهى سُكِّرَتْ اَبْصارُنا فَاعفُ عنّا اثْقَلَتْ اَوْزارُنا ( ( 3308 ) ) يا خَفيّاً قَدْ مَلاْتُ الْخافِقين قَدْ عَلوتَ فَوْقَ نُور الْمَشْرِقين ( ( 3309 ) ) اَنْتَ سِرٌّ كاشِفٌ اَسْرارنا اَنتَ فَجْرٌ مُفْجِرٌ اَنْهارَنا ( ( 3310 ) ) يا خَفِىَّ الذّاتِ مَحْسوسَ الْعَطا اَنْتَ كَالْماءِ ونَحْنُ كَالرَّحا ( ( 3311 ) ) اَنتَ كالرّيح ونَحْنُ كَالْغُبار يَخْتَفى الرّيحُ وغَبْراه جِهار ( ( 3312 ) ) تو بهارى ما چو باغ سبز و خوش او نهان وآشكارا بخششش ( ( 3313 ) ) تو چو جايى ما مثال دست و پا قبض وبسط دست از جان شد روا ( ( 3314 ) ) تو چو عقلى ما مثال اين زبان اين زبان از عقل دارد اين بيان ( ( 3315 ) ) تو مثال شادى و ما خنده ايم كه نتيجهء شادى فرخنده ايم ( ( 3316 ) ) جنبش ما هر دمى خود اشهد است كاو گواه ذو الجلال سرمد است ( ( 3317 ) ) گردش سنگ آسيا در اضطراب اشهد آمد بر وجود جوى آب ( ( 3318 ) ) اى برون از وهم وقال وقيل من خاك بر فرق من وتمثيل من ( ( 3319 ) ) بنده نشكيبد ز تصوير خوشت هر دمى گويد كه جانم مفرشت ( ( 3320 ) ) همچو آن چوپان كه مىگفت اى خدا پيش چوپان محب خود بيا ( ( 3321 ) ) تا شپش جويم من از پيراهنت چارقت دوزم ببوسم دامنت ( ( 3322 ) ) كس نبودش در هوا وعشق جفت ليك قاصر بودش از تسبيح گفت ( ( 3323 ) ) عشق او خرگاه بر گردون زده جان سگ خرگاه چوپان آمده ( ( 3324 ) ) چون كه بحر عشق يزدان جوش زد بر دل او زد تو را بر گوش زد آيه « فِيهِنَّ قاصِراتُ اَلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ ولا جَانٌّ 55 : 56 » ( 1 ) ( در روى فرشهاى بهشتى حوران زيبايى وجود دارد كه نگاه هايشان ظريف

--> ( 1 ) سوره الرحمن ، آيهء 57 . .