1 - عبد العظيم الحسنى از ابراهيم ابن ابى محمود 2 - يزيد بن عمير شامى 3 - حسين بن خالد 4 - ابو الصلت هروى همهء اين راويان از امام رضا عليه السلام نقل كرده‌اند ( 1 ) 5 - يونس بن عبد الرحمن از امام صادق و امام باقر عليهما السلام ( به واسطه ) به تعبير ( منزلهء سوم ميان جبر وتفويض ) . 6 - محمد بن يحيى ومفضل بن عمر از امام صادق عليه السلام . 7 - ابو طالب قمى از امام صادق عليه السلام ( 2 ) امر بين امرين در كتاب كلامى وفلسفى با اختلاف نظر تفسير شده است كه جامعترين وروشنترين آنها نظريه ايست كه استاد معظم آقاى حاج سيد ابو القاسم خويى در درس بيان كرده‌اند . به اين توضيح كه جريان تمام اصول طبيعى چه درونى و چه بيرونى در بارهء كار صادر از انسان به خداوند مستند است وانتخاب مسير كار و اختيار تصرف در آن قدرت واصول درونى وبرونى ، مربوط به خود انسان است مثالى را كه براى اين مطلب آورده‌اند ، اينست كه : شخص فلجى را فرض كنيم كه داراى زندگى است ، ولى قدرت حركت وفعاليت ندارد ، وفرض كنيم كه اين شخص فلج را مىتوانيم با وصل به سيم الكتريكى به حركت در آوريم . با فرض آن كه نيك و بد را مىداند و داراى عقل ووجدان وقدرت واقدام و خود دارى است ، بيك دست او كارد و به دست ديگرش دستهء گلى بدهيم وبگوييم : شما قدرت داريد كه به آن شخص كه در نزديكى شما ايستاده است كاردى بزنيد و مورد جنايتش قرار بدهيد ومىتوانيد دستهء گل را به او بدهيد . اين شخص حركت

--> ( 1 ) احتجاج ، طبرسى ، ص 224 و 225 . . ( 2 ) بحار ، ج 3 ص 15 - كافى ، كلينى - توحيد صدوق ، مباحث جبر وتفويض . .