محمد تقي جعفري
267
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى
عشق باشد لوت وپوت جانها جوع ازين روى است قوت جانها ( 1 ) ليك شمع عشق چون آن شمع نيست روشن اندر روشن اندر روشنى است ( 2 ) عاشق آنم كه هر آن آنِ اوست عقل وجان جاندار يك مرجان اوست ( 3 ) ميل وعشق آن شرف را سوى آن زين يحب را ويحبون را بدان عشق جوشد بادهء تحقيق را او بود ساقى نهان صديق را ( 4 ) عشق چون وافيست وافى مىخرد در حريف بىوفا مىننگرد ( 5 ) قصهء عشقش ندارد مطلعه هم ندارد همچو مطلع مقطعه ( 6 ) عشق را پانصد پر است و هر پرى از فراز عرش تا تحت الثرى زاهد با ترس مىتازد به پا عاشقان پرّانتر از برق وهوا كى رسند اين خايفان در گرد عشق آسمان را فرش سازد درد عشق ( 7 ) عشق وصف ايزد است اما كه خوف وصف بنده مبتلاى فرج وجوف پس محبت وصف حق دان عشق نيز خوف نبود وصف يزدان اى عزيز ( 8 ) عاشق آن عاشقانِ غيب باش عاشقان پنج روزه كم تراش ( 9 )
--> ( 1 ) دفتر سوم ، ص 186 ب 10 . . ( 2 ) دفتر سوم ، ص 200 ب 19 . . ( 3 ) دفتر سوم ، ص 203 ب 57 . . ( 4 ) دفتر سوم ، ص 208 ب 64 . . ( 5 ) دفتر سوم ، ص 123 ب 63 . . ( 6 ) دفتر پنجم ، ص 298 ب 21 . . ( 7 ) دفتر پنجم ، ص 316 ب 6 و 7 و 9 . . ( 8 ) دفتر پنجم ، ص 315 ب 64 و 65 . . ( 9 ) دفتر پنجم ، ص 333 ب 26 . .