محمد تقي جعفري
27
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى
اين همان نظر خود بينانه است كه شيطان به آدم انداخت . مگر مىتوان چهرهء درخشان خورشيد را با كفى از گل پوشانيد ؟ اين گل كالبد مادى تو نمىتواند خورشيد فروزان روح را گل آلود كند ، اگر صدها خاك و خاكستر به چهرهء خورشيد بپاشى بالاخره - بر سر نور او بر آيد بر سرش آرى - كَه كه باشد كه بپوشد روى آب طين كه باشد كاو بپوشد آفتاب