تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَضاقَتْ عَلَيْكُمُ اَلأَرْضُ بِما رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ . ثُمَّ أَنْزَلَ الله سَكِينَتَه عَلى رَسُولِه وَعَلَى اَلْمُؤْمِنِينَ وَأَنْزَلَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها وَعَذَّبَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا وَذلِكَ جَزاءُ اَلْكافِرِينَ . » 9 : 25 - 26 ( 1 ) ( به تحقيق خداوند شما را در موارد زياد كمك كرد ( مخصوصاً ) در روز ( پيكار ) حنين ، در آن موقع زيادى افرادتان شما را به عجب وادار كرد و مغرور گشتيد . آن كثرت سپاهيان شما را از چيزى بىنياز نكرد ، زمين با آن وسعتش به شما تنگ شد و پشت به جنگ كرديد . سپس خداوند آرامش خود را بر پيامبرش و بر مؤمنين نازل كرد و لشكريان براى كمك به شما فرستاد كه آنها را نمىديدند و آنان را كه كفر مىورزيدند عذاب كرد ، اين است مجازات كفار ) . « كَمَثَلِ اَلشَّيْطانِ إِذْ قالَ لِلإِنْسانِ اُكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكَ إِنِّي أَخافُ الله رَبِّ اَلْعالَمِينَ . » 59 : 16 ( 2 ) ( مانند شيطان موقعى كه با انسان گفت : كفر بورزد شيطان به او گفت : من از تو بيزارم ، من از خداوند پرودگار عالميان مىترسم ) . « قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ اَلنَّاسِ مَلِكِ اَلنَّاسِ إِله اَلنَّاسِ مِنْ شَرِّ اَلْوَسْواسِ اَلْخَنَّاسِ اَلَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ اَلنَّاسِ . » 114 : 1 - 5 ( 3 ) ( بگو من پناه مىبرم به پروردگار مردم ، سرور مردم ، خداى مردم ، از شر وسواس خناس ( شيطان ) كه در سينه هاى مردم وسوسه مىكند . ) روايت الله الله فى الجهاد للانفس فهي اعدى العدوّ لكم . » ( 4 )

--> ( 1 ) سوره التوبة ، آيهء 25 و 26 . . ( 2 ) سوره الحشر ، آيهء 16 . . ( 3 ) سوره الناس ، آيهء 1 تا 5 . . ( 4 ) مستدرك الوسائل ، چاپ تهران ، ج 2 ص 270 . .