محمد تقي جعفري
29
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى
مردگان هنگامى كه صداى اسرافيل را بشنوند يا هنگامى كه نغمهء اولياء الله را گوش فرا دهند سر از خاك سياه مردگان برداشته ، مىگويند : ( ( 1933 ) ) ما بمرديم و به كلى كاستيم بانگ حق آمد همه برخاستيم تو مىگويى ، چگونه مىشود كه بانگ الهى با اين كه زير پرده ها پنهان است ، انسانها بشنوند ؟ آرى صداى الهى را زير پرده ها مىتوان شنيد ، آن چنان كه راز الهى در درون مريم القاء شد و عيسى عليه السلام را حمل نمود . بياييد اى انسانهايى كه فنا و نابودى شما را در زير پوست طبيعت مخفى ساخته است ، بياييد از عدم به سوى وجود بگرائيد آيا صداى الهى را نمىشنويد ؟ اين صداها كه از رهبران راه حق و حقيقت بر مىآيد مربوط به خود آنها نيست بلكه : ( ( 1936 ) ) مطلق اين آوازها از شه بود گر چه از حلقوم عبد الله بود مگر خداوند نفرموده است كه « اى بندهء من حقيقتاً در اطاعت من بكوش تا تو را نمونهاى از خود نمايم ؟ »