حبيب الله الهاشمي الخوئي
428
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة
التكلَّف والتصنّع ، ولا يلجئون إلى ركن وثيق ورأي ثابت مستدلّ ، بل آراؤهم متّكئة على أهوائهم وتابعة لسخطهم ومرضاتهم ، يسلبها عنهم نظرة نافذة لذوي الجاه والمال ويقلبها كلمة وعد أو وعيد لذوي النفوذ ومن هو مطمع آمالهم ، وهمّهم جمع المال وبناء المساكن . ثمّ نبّه عليه السّلام على أنّ كثيرا من الآمال غير حاصلة ، وربّ بان لا يسكن فيما بناه وربّ جامع مال يتركه لمن سواه ، وقد ارتكب في جمعه المآثم ، ومنع الحقوق وارتكب المحارم ، فحمل وزره على عاتقه ، ويلقى ربّه مع الأسف والتلهّف على ما تركه وعلى ما ارتكبه . الترجمة فرمود : همه گفته ها بايگانى است ، وهمه نهادها ورازهاى درون مورد بازرسي است و » هر كس گرو كردار خود است « مردم كوتاه نظر وناقصالعقلند مگر كسى كه خدايش حفظ كند ، پرسش كننده آنان منظورش آزار دادن است ، وپاسخ دهنده آنان مقصودش ناحق گفتن ، آنكه در ميان آنان رأى زن وزيركتر است بسا از روى رضا وخشم از رأي خود برميگردد ، وآنكه پابرجاتر وثابت قدمتر بحساب است با يك نظر تند خود را مىبازد واز عقيدة دست مىكشد وبا يك كلمه نويد يا تهديد عوض مىشود . أيا گروه مردم از خدا بترسيد چه بسيار آرزومندى كه بارزويش نمىرسد وچه بسيار ساختمانسازي كه در ساختمانش نشيمن نتواند ، وچه بسيار مال اندوزى كه آنرا براي ديگري بجا مىگذارد ومىگذرد ، وشايد كه از راه باطل آن مال را بدست آورده واگر هم از راه حق بوده وجوه إلهيّه آنرا أدا نكرده ، از حرامش بدست آورده وبار گناهش بدوش كشيده ووزر آنرا بصحراى محشر برده وبه پيشگاه خداوندش بار يافته وجز أفسوس وآه ندارد ومحققا بزيان دنيا وآخرت دچار است وهمين است آن زيان آشكار . گفتار همه نزد خدا محفوظ است پندار عيان چه كرم شب افروز است