حبيب الله الهاشمي الخوئي
256
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة
فلا قلته وحينئذ لا يكون لكلامه عليه السّلام دلالة على ما رامه الشارح لو لم يكن دلالة على خلافه أظهر ، فافهم وتبصّر . الترجمة از جملهء خطب شريفهء آن بزرگوار ووصيّ مختار است در وصف حضرت كردگار ونعت حضرت ختم النبيّين ونصيحت وملامت مخاطبين مىفرمايد كه : مشغول نمىنمايد حق تعالى را امرى از امر ديگر ، وتغيير نمىدهد أو را زماني واحاطه نمىكند أو را هيچ مكاني ، ووصف نمىتواند بكند أو را هيچ زبانى ، غايب نمىشود از علم أو عدد قطرهاى آب ونه ستارهاى آسمان ، ونه بادهاى سخت وزنده ونه حركت مورها بر روى سنگها ونه خوابگاه مورچها در شب تاريك ، وميداند مواضع افتادن برگهاى درختان ، وپنهان نگريستن چشمان را . وشهادت مىدهم باين كه هيچ معبود بحقي نيست مگر خداوند متعال در حالتي كه هيچ برابر كرده نشد باو چيزى وشك كرده نشد در وجود أو وانكار كرده نشد دين أو وجحود نشد ايجاد وتكوين أو ، مثل شهادت كسى كه صادق بشود نيّت أو وصافي باشد باطن أو وخالص گردد يقين أو وسنگين شود ميزان اعمال أو . وشهادت مىدهم باين كه محمّد مصطفى صلوات اللَّه وسلامه عليه وآله بنده أو است ورسول برگزيده از مخلوقات أو واختيار كرده شده از براي كشف حقايق توحيد أو ، ومخصوص شده بكرامتهاى نفيسه أو ، وبرگزيده شده برسالات كريمه أو ، وروشن كرده شده باو علامتهاى هدايت ، وجلا داده شد بنور أو سوادي وسياهي ضلالت . اى گروه مردمان بدرستى دنيا فريب مىدهد اميد دارنده أو را وآرام گيرنده أو را وبخل نمىكند بكسى كه بخيل باشد در محبّت أو وغلبه مىنمايد بر كسى كه غلبه كند بر أو . « ج 16 »