حبيب الله الهاشمي الخوئي

208

منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة

وهو معنى قوله : ( فانّ أهل المروق منقطع بهم عند اللَّه يوم القيامة ) يعني أنّهم لا يجدون بلاغا يوصلهم إلى المقصد ، روى في مجمع البيان عن أنس قال : قرء علينا رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه وآله هذه الآية أي الآية المتقدّمة قال صلَّى اللَّه عليه وآله وسلَّم : قد قالها ناس ثمّ كفر أكثرهم فمن قالها حتّى يموت فهو ممّن استقام عليها . الترجمة از جملهء خطب شريفهء آن امام مبين ووليّ مؤمنين است در نصيحت مخاطبين مىفرمايد : منتفع باشيد با بيان خدا ومتّعظ باشيد با موعظهاى خدا وقبول نمائيد نصيحت خدا را ، پس بدرستى كه خدا اظهار فرموده عذر خود را بشما با آية هاى واضحه ، واخذ فرمود بر شما حجّت را وبيان كرد از براي شما محبوب داشته شده هاى خود را از عملها ومكروهها داشته شدهاى خود را از آنها تا اين كه متابعت نمائيد بان عملهاى محبوبه واجتناب نمائيد از اين عملهاى مكروهه . پس بدرستى كه حضرت رسول صلوات اللَّه وسلامه عليه وآله مىفرمود كه بهشت محفوف شده است با دشواريها وآتش محفوف شده است با شهوتها ، وبدانيد كه بدرستى كه نيست از أطاعت خدا چيزى مگر اين كه مىآيد با كراهت طبيعت ، ونيست در معصيت خدا چيزى مگر اين كه مىآيد با شهوت ورغبت ، پس رحمت خدا مردى را كه بر كند از شهوت خود ، وقلع كند خواهشات نفس خود را پس بدرستى كه اين نفس دورترين چيزيست از حيثيّت كنده شدن از شهوت ، بدرستى كه اين نفس هميشه اشتياق دارد وميل كند بسوى معصيت در آرزو وخواهش نفساني . وبدانيد اى بندگان خدا بدرستى كه مؤمن نه روز را بشب مىآورد ونه شب را بروز مگر اين كه نفس أو متّهمست نزد أو ، پس هميشه آن مؤمن ايراد كننده