غليان نموده باشد ، و بعضى اعتبار اشتداد را نيز اضافه نموده اند و اظهر و احوط اجتناب است مطلقا البته اگر خاصيت مست كنندگى از آن ظاهر نشود ، و الا حكم به نجاست بى اشكال است . ( مسأله 97 ) : فقاع كه از آب جو به عمل مى آيد هم چنان كه جمعى ذكر كرده اند ، نجس بوده و معتبر در آن صدق اسم در عرف عرب است . ( مسأله 98 ) : عرق جنب از حرام خواه در وقت حصول جنابت باشد يا بعد از آن ، و خواه در زن باشد يا در مرد ، از زنا باشد يا از لواط يا وطئ بهيمه يا غير آنها ، از آنچه حرمت آنها ذاتى باشد ، نجس مى باشد ( 1 ) بلكه در وطى حائض و وطى در هنگام روزه يا وطى در ظهار پيش از كفاره دادن نيز اقوى ( 2 ) اجتناب است . ( مسأله 99 ) : عرق شتر نجاستخوار نجس است بلكه مطلق حيوان نجاستخوار بنابر احتياط نيز همين حكم را دارا است . احكام نجاسات ازاله نجاست به خودى خود واجب نيست بلكه مستحب است ( 3 ) ، و ازاله

--> ( 1 ) محمد باقر شيرازى : بنابر احتياط . ( 2 ) محمد باقر شيرازى : بلكه احوط . ( 3 ) محقق خراسانى : در استحباب نفسى ازاله ، تأمل است .