مسكراتى كه در اصل مايع باشند ، چه كم باشند و چه بسيار ، مگر در شراب كه در قطره آن سى دلو كفايت مىكند هر چند افضل در اين مورد نيز كشيدن تمام آب چاه است ، و همچنين است حكم در مورد منى و خون حيض و استحاضه و نفاس و در مورد ميت گاو نر و شتر ، چه نر باشد و چه ماده ، و آب انگورى ( 1 ) كه به جوش آمده باشد و دو ثلث آن نرفته باشد و براى عرق جنب از حرام و عرق شتر جلال ( 2 ) و سگ و خوك هرگاه زنده بيرون بيايند بنابر احتياط ، و فضله و بول غير مأكول اللحم حتى انسان ، غير از بول ( 3 ) صبى و مرد - هر چند استحباب كشيدن تمام آب در آنها وجيه و خوب است - و همچنين است براى بول و فضله و خون نجس العين و براى افتادن فيل ( 4 ) و كافر ، هرگاه در آن بميرند يا زنده از آن بيرون آيند و نيز ساير نجاساتى كه نص در آنها وارد نشده باشد و داخل در منصوص نشوند هر چند به فحوى . دوم : كشيدن يك كر آب است براى مردن اسب و قاطر و الاغ و گاو ماده . سوم : كشيدن هفتاد دلو است براى مردن انسان مسلم چه مرد باشد و چه زن ، چه بالغ باشد و چه طفل . چهارم : كشيدن پنجاه دلو است براى ريخته شدن ( 5 ) خون بسيار از

--> ( 1 ) محقق خراسانى : بنا بر نجاست آب انگور در اثر جوشيدن ، و گذشت كه اقوى طهارت است . ( 2 ) محقق خراسانى : بنابر نجاست ، اين دو داخل در ما لا نص فيه است . ( 3 ) محقق خراسانى : و اكتفا به سى دلو مى توان كرد چنانچه مى توان اكتفا به اين دو در فضله و بول و ساير حيوانات نمود . ( 4 ) محقق خراسانى : اظهر اكتفا نمودن به كشيدن هفتاد دلو است . ( 5 ) محقق خراسانى : اقوى اكتفا نمودن به چهل بلكه سى دلو است .